Surat Al-Furqan — Ayat 77

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• يَعْبَأُ (ya'ba'u): ora nggatekake, ora nggape, ora nggubris.
• دُعَاؤُكُمْ (du'ā'ukum): panyuwunmu, lan uga ateges nyembahmu marang Allah.
• كَذَّبْتُمْ (kadzdzabtum): kowe padha ngapusi, yaiku ora ngakoni Rasul lan wahyu kang digawa.
• لِزَامًا (lizāman): barang kang mesthi nempel lan ora bisa uwal, yaiku siksa kang ngubengi lan ora bisa dilungani.

2) Katrangané ayat:

Ing ayat iki Allah paring dhawuh marang Nabi Muhammad supaya ngomong marang wong-wong kafir kang wangkal ing kekafirane: "Apa ta Allah iku nggatekake marang kowe?" Tegese, ora ana gunane lan ora ana perlune Allah marang kowe. Allah ora butuh marang pangabektimu, ora butuh marang pangibadahmu, lan ora butuh marang sembahyangmu. Dadi, yen kowe padha nyembah lan ndonga marang Allah, iku ora amarga Allah butuh, nanging amarga sira dhewe kang butuh marang Allah.

Nanging, ana siji bab kang dadi sababe Allah isih nggatekake manungsa, yaiku anane wong-wong kang padha ndonga lan nyembah marang Allah. Donga iku dadi wujud pangibadahan kang paling utama. Mula, yen ora ana wong kang ndonga lan nyembah marang Allah, mesthi Allah ora bakal nggatekake manungsa babar pisan.

Banjur Allah ngandhani wong-wong kafir: "Sira wis padha ngapusi." Tegese, sira wis ora ngakoni Rasul lan wahyu kang digawa saka Allah. Sira ora gelem nyembah lan ora gelem ngakoni keesaan Allah. Mula saka iku, siksa kang mesthi bakal tumeka lan nempel ing awakmu, ora bisa uwal lan ora bisa dilungani, kaya dene wong kang duwe utang mesthi kudu mbayar marang kang duwe piutang. Siksa iku bakal ngubengi kowe ing donya lan ing akhirat.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen donga iku dadi tandha cedhake manungsa marang Allah. Sapa kang kerep ndonga, iku tandhane dheweke ngakoni yen dheweke butuh marang Allah lan ngakoni keesaan-Nya.
• Allah iku Maha Sugih lan ora butuh marang pangabekti saka manungsa. Dadi, sembahyang lan donga iku sejatine kanggo kepentingane manungsa dhewe, supaya bisa cedhak marang Allah lan entuk kabegjan.
• Ayat iki ngelingake yen ngapusi marang Rasul lan wahyu iku bakal nuwuhake siksa kang mesthi tumeka. Mula, kita kudu padha ngakoni lan nindakake apa kang digawa dening Rasul.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih semangat anggone ndonga lan nyembah marang Allah, amarga donga iku dadi dalan kanggo nyedhaki Allah lan entuk pangapura saka Panjenengane.