سورت شعراء — آیت 135

د کلمو معناګانې:

• أَخَافُ: زه وېرېږم، اندېښنه لرم.
• عَذَابَ: سزا، عذاب.
• يَوْمٍ عَظِيمٍ: د لويې ورځې، هغه ورځ چې ډېره سخته وي.

د آيت تفسير:

حضرت هود عليه السلام خپل قوم ته وايي: زه پر تاسو باندې د يوه ډېر لويې ورځې له عذابه وېرېږم. هغه ورځ چې د هغې سختي او شدت به ډېر زيات وي. دا هغه ورځ ده چې که تاسو پر خپل کفر، ظلم او د نعمتونو له انکاره ولاړ پاتې شئ، نو الله تعالى به پر تاسو باندې عذاب نازل کړي. دا عذاب په دنيا کې هم راتلای شي او د قيامت په ورځ به خامخا دروند وي. هود عليه السلام خپل قوم ته د دې خبرې په واسطه وېرې ورکوي او له دې لارې يې غواړي چې له خپل کفره توبه وباسي او الله ته رجوع وکړي، ځکه چې د قيامت ورځ به ډېره سخته وي او د هغې عذاب به نه زغمل کېدونکی وي.

فايدې:

• دا آيت مونږ ته دا ښيي چې پېغمبران د خپل قوم په خير اندېښمن وو او د دوی د عذاب نه وېرېدل، نو مونږ هم بايد د خپلو مسلمانانو په خير اندېښمن واوسو او دوی ته د الله له عذابه وېرې ورکړو.
• دا چې د قيامت ورځ ډېره لویه او سخته ورځ ده، نو مونږ بايد تل د هغې ورځې لپاره تياری ونیسو او له ګناهونو ځان وساتو.
• دا آيت مونږ ته دا هم ښيي چې الله تعالى د خپلو بندګانو سره رحم کوي چې دوی ته يې د عذاب نه مخکې د پېغمبرانو په واسطه وېرې ورکړي، تر څو دوی توبه وباسي او له عذابه خلاص شي.