سورت شعراء — آیت 195

د کلمو معناګانې:

• بِلِسَانٍ عَرَبِيٍّ: د عربي ژبې په ژبه (چې روښانه او فصیحه ده).
• مُبِينٍ: څرګند، روښانه او واضح.

د آیت تفسیر:

دا آیت د قرآن د نزول د څرنګوالي په اړه خبر ورکوي. الله تعالی وايي چې دا قرآن د جبریل امین په واسطه نازل شوی، او دا نزول د عربي ژبې په روښانه او څرګندو الفاظو سره دی. دا ژبه دومره واضحه او فصیحه ده چې خلک پرې پوهېږي او د هغې معناګانې ورته څرګندې دي. دا قرآن داسې نه دی چې په ناڅرګنده یا مبهمه ژبه نازل شوی وي، بلکې په هغه ژبه نازل شوی چې د هغه وخت عربان پرې پوهېدل او د هغوی لپاره یې پیغام روښانه و. دا روښانتیا د دې لپاره وه چې خلک پرې پوه شي او د خپل دین او دنیا د اصلاح لپاره ترې ګټه واخلي.

فايدې:

• دا آیت د قرآن د روښانتیا او څرګندوالي ثبوت دی، چې الله تعالی یې په واضحه ژبه نازل کړی ترڅو خلک پرې پوه شي.
• دا آیت د قرآن د نزول د حکمت ښکارندوی دی، چې الله تعالی د خپلو بندګانو د هدایت لپاره هغه ژبه غوره کړې چې دوی پرې پوهېږي.
• دا آیت د اسلام د رحمت او نرمۍ ښودنه کوي، ځکه چې الله تعالی خپل پیغام په داسې ژبه نازل کړی چې خلک یې په اسانۍ سره پوهېږي او عمل پرې کوي.
• دا آیت د قرآن د فصاحت او بلاغت د عظمت یادونه کوي، چې د عربي ژبې په روښانه او ښکلې بڼه نازل شوی، او دا د قرآن د معجزې یوه برخه ده.