سورت شعراء — آیت 227

د کلمو معناګانې:

• وَذَكَرُوا اللَّهَ كَثِيرًا: الله تعالیٰ ډېر یاد کړي، په زړه، ژبه او عمل سره.
• وَانتَصَرُوا: غچ واخلي، یعنې د ظلم په مقابل کې دفاع وکړي.
• مِن بَعْدِ مَا ظُلِمُوا: وروسته له دې چې پرې ظلم وشو، یعنې وروسته له دې چې د دښمنانو له خوا ووهل شول یا وملنډل شول.
• أَيَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبُونَ: کوم ځای ته به ورګرځي، یعنې کومه پایله او عاقبت به ولري.

تفسیر:

الله تعالیٰ په دې آیت کې د شاعرانو په اړه خپل حکم بیانوي. هغه شاعران چې ایمان یې راوړی، نیک عملونه یې کړي، الله تعالیٰ ډېر یادوي، او د ظلم او تېري وروسته د خپل ځان او د اسلام د دفاع لپاره غچ اخلي — دا شاعران ملامت نه دي. دوی د شعر په وسیله د توحید، د الله تعالیٰ د ثنا، د پیغمبر ﷺ د دفاع، او د اسلام د دښمنانو د رد په کار کې بوخت دي. دوی هغه شاعران دي چې د کافرانو د شعرونو په ځواب کې شعر وايي، خو په دې شرط چې د دوی شعر له حکمت، نیکۍ او اخلاقو ډک وي.

بیا الله تعالیٰ وايي: هغه کسان چې ظلم یې کړی — یعنې شرک یې کړی، د الله تعالیٰ په آیتونو یې درواغ ویلي، او پر مسلمانانو یې ظلم کړی — دوی به ژر پوه شي چې د دوی پایله به څنګه وي. دوی به قیامت ته ورګرځي، هلته به د دوی حساب سخت وي، او د دوی ځای به دوزخ وي. دا د دوی لپاره بدترینه پایله ده.

فايدې:

1. اسلام هغه هنر او وړتیا ته ارزښت ورکوي چې د حق او عدالت په خدمت کې وي. شعر که د حق لپاره وکارول شي، ستاینه وړ دی.
2. د ظلم په وړاندې دفاع او د حق غږ پورته کول یو نیک عمل دی، او مسلمان ته اجازه ده چې د ظالم په مقابل کې د دفاع لپاره وسایل وکاروي.
3. د الله تعالیٰ یادونه باید په هر حالت کې وي، حتی د شعر په ویلو کې هم باید د الله یاد نه هېر شي.
4. ظالمان به د خپل ظلم سزا ویني، او د دوی عاقبت به بد وي. دا د ظالمانو لپاره یو سخت خبرداری دی.
5. دا آیت مسلمانانو ته تسلیت ورکوي چې که دښمنان پرې ظلم وکړي، دوی باید صبر وکړي او د الله له عدل څخه هیله ولري، ځکه چې الله تعالیٰ به د ظالمانو سره حساب وکړي.