Şüəra surəsi — Ayə 227

Söz izahı:

• انتَصَرُوا — müdafiə oldular, cavab verdilər, haqlarını qorudular.
• مُنقَلَب — dönüş yeri, qayıdacaqları məkan, axır.
• ظُلِمُوا — onlara zülm edildi, haqsızlıq edildi.

Ayənin təfsiri:

Bu ayədə Allah-taala əvvəlki ayələrdə şairləri tənqid etdikdən sonra bir istisna göstərir. Yəni bütün şairlər eyni deyil. Elə şairlər var ki, onlar iman gətirmiş, yaxşı işlər görmüş, Allahı çox zikr etmiş və haqsızlığa məruz qaldıqdan sonra özlərini müdafiə etmişlər. Bu insanlar tərifə layiqdirlər.

Onlar iman gətirən, saleh əməllər edən şairlərdir. Şeir onları Allahı yad etməkdən yayındırmamışdır. Əksinə, şeirlərini Allahın birliyini, əzəmətini və gözəlliyini vəsf etmək üçün istifadə etmişlər. Onlar İslamı müdafiə etmiş, Allaha və Onun Peyğəmbərinə (sallallahu aleyhi və səlləm) qarşı çıxanlara cavab vermişlər. Onlar haqsızlığa uğradıqdan sonra — yəni onlara həcv edildikdən, təhqir olunduqdan sonra — haqlarını müdafiə etmiş, batil qarşısında susmamışlar. Həzrəti Həsən bin Sabit (radıyallahu anhu) kimi şairlər bu qəbildəndirlər.

Bu ayə bizə öyrədir ki, söz və qələm də bir silahdır. Onu haqq yolunda, İslamın müdafiəsində istifadə edənlər Allah yanında dəyərlidir. Şeir, söz, sənət — bunların hamısı Allaha xidmət vasitəsi ola bilər. Kifayətdir ki, qəlb imanla dolu olsun və dil Allahı zikr etsin.

Ayənin sonunda Allah-taala xəbərdarlıq edir: zülm edənlər, Allaha şərik qoşanlar, insanlara haqsızlıq edənlər tezliklə biləcəklər ki, hansı axıra, hansı dönüş yerinə qayıdacaqlar. Bu, çox ağır bir hesab və dəhşətli bir sonluqdur. Onlar Rəbbinin hüzurunda dayanacaq və etdikləri hər bir zülmün hesabını verəcəklər.

Ey insan! Bu ayə sənə bir fürsət pəncərəsi açır. Gör necə gözəl bir yol göstərilir: iman gətir, yaxşı işlər gör, Allahı çox yad et, haqqı müdafiə et. Bu yol səni nicat və əbədi səadətə aparır. Allahın ədaləti mütləqdir — heç bir zülm cəzasız qalmayacaq. Elə isə gəl, bu gözəl istisnanın içində olanlardan olaq. Qəlbimizi imanla, dilimizi zikrlə, əməllərimizi saleh işlərlə bəzəyək.