سوره نمل — آیه 29

معانی کلمات:

• مَلَأ: اشراف و بزرگان قوم، کسانی که رأی و نظرشان مورد قبول جامعه بود.
• أُلْقِیَ إِلَیَّ: به سوی من افکنده شد و به من رسید.
• کَریم: بزرگوار، پرارزش و گرانقدر.

تفسیر آیه:

هنگامی که هدهد نامه حضرت سلیمان علیه السلام را نزد ملکه سبا (بلقیس) افکند، او آن را برداشت و با دقت خواند. پس از درک اهمیت موضوع، عقل و تدبیر خود را به کار گرفت و پیش از هر اقدام عجولانهای، بزرگان و اشراف قوم خود را جمع کرد و به آنان چنین گفت: «ای بزرگان قوم! به یقین نامهای ارجمند و پرارزش به سوی من افکنده شده است.» او این نامه را «کریم» توصیف کرد، زیرا مُهر و نشان سلیمان بر آن بود و از جانب پادشاهی بزرگ و پیامبری الهی رسیده بود. او با این سخن، هم اهمیت موضوع را به گوش اشراف رساند و هم زمینه مشورت و تصمیمگیری جمعی را فراهم ساخت تا در این امر مهم، با تدبیر و همفکری عمل کند.

فواید و پیامهای آیه:

• مشورت در امور مهم: بلقیس با وجود قدرت و جایگاهش، در برابر یک رویداد مهم، خودسرانه تصمیم نگرفت و با بزرگان قوم مشورت کرد. این درس بزرگی است که حتی قدرتمندان نیز باید در کارهای خطیر، نظر خردمندان را جویا شوند.
• تدبیر و دوراندیشی: او پیش از هر واکنشی، اطلاعات را بررسی کرد و با آرامش و خردمندی، موضوع را مدیریت نمود. این نشان میدهد که مؤمن باید در برابر حوادث، صبور و سنجیده عمل کند، نه شتابزده.
• احترام به حق و حقیقت: بلقیس با اینکه ملکهای مشرک بود، سخن حق را به دلیل کرم و بزرگواریاش پذیرفت و آن را نادیده نگرفت. این نشان میدهد که فطرت پاک انسانی، حق را میشناسد و به آن احترام میگذارد، و این زمینه هدایت او را فراهم ساخت.