Surja En-Neml — Ajet 33

Kuptimet e fjalëve:

• Ūlū kuvvetin: Zotër të fuqisë, të forcës fizike dhe të mjeteve luftarake.
• Ūlū be'sin shdid: Zotër të guximit dhe trimërisë së madhe në betejë.
• El-emru ilejki: Çështja, vendimi dhe urdhri është në dorën tënde.
• Fandhurî: Shiko dhe mendo mirë, pra merr vendimin që e sheh më të përshtatshëm.

Tefsiri i Ajetit:

Kur mbretëresha Belkisa u kërkoi këshillë parisë së popullit të saj lidhur me letrën e Profetit Sulejman (paqja qoftë mbi të), fisnikët dhe udhëheqësit e saj u përgjigjën duke i thënë: "Ne jemi njerëz me fuqi të madhe, me forcë fizike, me armë e pajisje luftarake, dhe jemi zotër të trimërisë së spikatur në fushën e betejës. Nëse do luftë, ne jemi të gatshëm për të. Megjithatë, vendimi është në dorën tënde, o mbretëreshë, dhe ne nuk do të veprojmë pa urdhrin tënd. Prandaj mendo mirë dhe shiko se çfarë na urdhëron, ne jemi të bindur dhe të gatshëm t'i zbatojmë urdhrat e tua."

Kjo përgjigje tregon se ata ishin një popull i fortë dhe i guximshëm, por në të njëjtën kohë respektonin mendimin dhe autoritetin e mbretëreshës së tyre, duke ia lënë asaj vendimin përfundimtar. Ata ishin të përgatitur për luftë, por nuk donin të ndërmerrnin asgjë pa pëlqimin e saj.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Rëndësia e këshillimit (shura) në vendimmarrje: Ajeti tregon se edhe mbretëresha Belkisa, megjithëse kishte pushtet, nuk vendosi vetëm, por u këshillua me parinë e popullit të saj. Kjo na mëson se këshillimi me njerëz të ditur dhe me përvojë është virtyt i lartë në Islam.
2. Bindja ndaj udhëheqësit të drejtë: Fisnikët i thanë mbretëreshës së tyre: "Urdhri është në dorën tënde" – kjo tregon se një shoqëri e shëndoshë duhet të ketë respekt dhe bindje ndaj udhëheqësit të saj, përderisa ai udhëheq me drejtësi.
3. Fuqia pa urtësi nuk mjafton: Populli i saj kishte fuqi dhe guxim, por ata e dinin se fuqia duhet të drejtohet me mençuri dhe vendimmarrje të mirë. Kjo na mëson se forca fizike dhe materiale duhet të shoqërohet me urtësi dhe mendim të thellë.
4. Përgatitja për mbrojtje: Ajeti tregon se është e lavdërueshme që një popull të jetë i fortë dhe i përgatitur për të mbrojtur veten dhe dinjitetin e tij, por gjithmonë duke i dhënë përparësi paqes dhe zgjidhjes së mirë, ashtu siç veproi Belkisa më vonë duke zgjedhur rrugën e paqes dhe të nënshtrimit ndaj të vërtetës.