Surja En-Neml — Ajet 32

Kuptimi i fjalëve:

• el-mele'u (الْمَلَأُ): paria, fisnikët dhe këshilltarët e lartë të shtetit.
• eftûnî (أَفْتُونِي): më këshilloni, më jepni mendimin tuaj dhe më tregoni rrugën e drejtë.
• kâti'aten (قَاطِعَةً): vendimtare, ekzekutuese, që e kryen një çështje deri në fund.
• teşhedûn (تَشْهَدُون): të jeni të pranishëm, të merrni pjesë dhe të dëshmoni.

Tefsiri i Ajetit:

Kur mbretëresha Belkisa mori letrën e Profetit Sulejman (paqja qoftë mbi të), ajo u mblodh me parinë dhe këshilltarët e saj të lartë për t'u konsultuar rreth kësaj çështjeje të rëndësishme. Ajo u tha atyre: "O ju paria dhe fisnikët e mi! Më jepni mendimin tuaj dhe më këshilloni për këtë çështje që më ka dalë përpara. Unë nuk jam grua që marr vendime të mëdha dhe i kryej ato vetëm, pa qenë ju të pranishëm dhe pa dëgjuar mendimin tuaj."

Ajo e bëri këtë për të testuar mendjet e tyre dhe për t'i nderuar ata, duke treguar se ishte mbretëreshë e urtë që nuk vendoste vetë për çështjet e mëdha të shtetit, por i konsultonte ata dhe i bënte pjesë në vendimmarrje. Kjo tregon mençurinë e saj në qeverisje dhe respektin për parinë e vendit, edhe pse ajo vetë ishte më e ditur dhe më largpamëse se ata.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Këshillimi (meshverja) është shenjë e mençurisë dhe e udhëheqjes së drejtë – edhe një mbretëreshë e fuqishme nuk vendos vetëm për çështjet e mëdha, por konsultohet me njerëzit e ditur dhe me përvojë. Islami e ka bërë këshillimin një parim themelor në jetën shoqërore dhe politike.
2. Respekti për mendimin e të tjerëve dhe vlerësimi i tyre – kur udhëheqësi i fton njerëzit të jenë pjesë e vendimmarrjes, kjo i bën ata të ndihen të vlerësuar dhe të angazhuar, gjë që forcon unitetin dhe harmoninë në shoqëri.
3. Largpamësia dhe maturia në vendime – të mos nxitojmë në vendime të rëndësishme pa u konsultuar dhe pa i peshuar mirë pasojat, sepse vendimi i mirë është ai që merret pas mendimit të thellë dhe këshillës së njerëzve të besuar.
4. Urtësia e Belkisës dhe drejtësia e saj – ajo nuk ishte tiranike në sundimin e saj, por e drejtë dhe konsultative, gjë që e bëri atë të meritonte udhëzimin e Allahut drejt fesë së vërtetë. Kjo na mëson se udhëheqësi i mirë është ai që dëgjon dhe konsultohet, jo ai që imponon mendimin e tij me forcë.