Surat An-Naml — Ayat 35

(Para punggawa) padha matur, "Kita punika sami gagah perkosa sugih bala, mirantos ing dedamel, tur sami kendel - kendel, sakersanipyn sang ratu sendika nindakake, boten langkung namung sami cumadhong dhawuh

(Sang ratu Bilqis) dhawuh, "Para ratu iku menawa nglurug, nganti mlebu ing negara, mesthi ngrusakake negara, sarta panggedhene negara kono padha digawe asor, wis mengkono iku pengadate tindake para ratu

(Manuk mau bareng wis sumurup mangkate utusan, banjur miber mulih, nyahosi pirsa marang Sulaiman). Bareng utusane sang ratu Bilqis wis sowan ing Sulaiman, nyahosake pisungsung, Sulaiman dhawuh, "Yagene gustinira teka kudu ngurugi bandha marang ingsun? (iku dudu kersaningsun). Gustinira mesthi gedhe atine dene bisa ngurugi bandha, sumurupa, peparinge Allah marang Ingsun luwih becik lan luwih akeh, ngungkuli pisungsunge gustinira tikel pirang - pirang

Sira muliha, (lan matura marang gustimu menawa kesuwen anggone sowan perlu mlebu agama Islam) mesthi ingsun lurugi wadyabala kang tanpa wilangan. Dene gustinira lan wong saisine negara ing Sabaa’ bakal ingsun tundhungi lan ingsun siya - siya. Para panggedhe ingsun copoti dadi wong cilik. (Satemene Utusan ing Sabaa’ ngaturake oleh - oleh anggone diutus, sang ratu Bilqis banjur dandan mangkat sowan marang Nabi Sulaiman)