سورت نمل — آیت 44

د کلمو معناګانې:

• الصَّرْحَ: هغه لوړه ماڼۍ يا قصر چې سطحه يې له شيشې جوړه وه.
• لُجَّةً: د اوبو ژوره برخه، ډېرې اوبه.
• مُمَرَّدٌ: هوار، نرم او مسطح کړل شوی.
• قَوَارِيرَ: شيشې (جمع: قارورة).

تفسير:

بلقيس ته وويل شول: دې ماڼۍ ته ننوځه. کله چې يې هغه ولیده، ګمان يې وکړ چې دا د اوبو ژور حوض دی، ځکه چې د ماڼۍ فرش له صافو شيشو جوړ و او د هغې لاندې اوبه بهېدلې. نو هغې خپلې پښې تر زنګنو پورې بربنډې کړې چې له اوبو تېره شي. سليمان عليه السلام ورته وويل: دا اوبه نه دي، بلکې دا يوه ماڼۍ ده چې فرش يې له شيشو جوړ او ښه هوار او نرم دی. کله چې بلقيس دا حقيقت وپېژنده، د سليمان د پاچاهۍ او قدرت عظمت يې درک کړ او په دې پوهه شوه چې دا د الله تعالى له لوري ځانګړی معجزه ده. نو سمدستيه يې وويل: ای زما ربه! ما په خپل ځان ظلم کړی و، ځکه چې له تا پرته مې نور معبودان عبادت کول، او اوس له سليمان سره يو ځای د رب العالمين په عبادت او د هغه په حکم تسليم کېږم.

فايدې:

1. دا آيت د هغه چا لپاره لارښود دی چې حق يې پېژندلی وي، بايد په هماغه شېبه کې يې ومني، لکه بلقيس چې سمدستيه يې ايمان راوړ.
2. د سليمان عليه السلام په معجزو کې دا وه چې د هغه ماڼۍ له شيشو جوړه وه، چې د الله تعالى قدرت ته يې اشاره کوله.
3. دا آيت ښيي چې د حق منل او د باطل پرېښودل هيڅکله ځنډ نه مني، او که چا په خپل ځان ظلم کړی وي، نو توبه او ايمان يې درمل دی.
4. بلقيس د خپلې تېرې تېروتنې اعتراف وکړ او له سليمان سره يې په خپله خوښه اسلام قبول کړ، چې دا د عقل او پوهې نښه ده.