سورت نمل — آیت 81

د کلمو معناګانې:

• الْعُمْيِ: هغه کسان چې زړونه يې د حق له ليدو ړنده شوي، که څه هم سترګې يې روښانه وي.
• ضَلَالَتِهِمْ: د دوی له ګمراهۍ او بې لارۍ.
• إِن تُسْمِعُ إِلَّا مَن يُؤْمِنُ: ته نشې اورولى مګر هغه څوک چې پر زموږ پر آيتونو ايمان لري.

تفسير:

اى محترمه رسوله! ته هغه څوک نه شې هدايت كولاى چې زړونه يې د حق له ليدو ړنده شوي وي، نه شې كولاى چې دوى له خپلې ګمراهۍ وګرځوې او د حق په لار يې راولې. نو پر دوى مه خفه كېږه او خپل ځان مه ستړى كوه. ته خو يواځې هغه چا ته كولاى شې چې پر زموږ پر آيتونو ايمان راوړي، ځكه چې هغوى غوږونه او زړونه د منلو لپاره چمتو كړي دي، نو ته كولاى شې چې دوى ته د حق پېغام ورسوې او دوى به يې ومني. دوى الله ته تسليم شوي مسلمانان دي، چې د هغه په امرونو عمل كوي او د هغه له حكمونو سره مخالفت نه كوي.

فايدې:

1. د هدايت وركولو اختيار يواځې د الله په لاس كې دى، او پېغمبران او مبلغين يواځې د رسونې او بلنې ذمه وار دي، نه د زړونو د بدلولو.
2. د انسان هدايت د هغه په اخلاص او د حق د منلو په چمتووالي پورې تړلى دى؛ څوك چې د منلو زړه ولري، هغه ته به هر حق پېغام ورسېږي.
3. پر الله باندې ايمان او د هغه پر آيتونو باور، د هدايت د منلو تر ټولو ستره وسيله ده.
4. مؤمن هغه څوك دى چې الله ته په بشپړه توګه تسليم وي، او دا تسليمي د هغه د نجات او سعادت سبب ګرځي.
5. د دې پر ځاى چې پر كافرانو او ړندو زړونو خفه شو، بايد خپلې هڅې پر هغو كسانو متمركزې كړو چې د حق د منلو تياري لري.