Surja En-Neml — Ajet 81

Kuptimet e fjalëve:

• El-Umji (الْعُمْيِ): Të verbërit – këtu nënkuptohen ata që janë të verbër nga zemra, pra nuk shohin të vërtetën me mendjen dhe zemrën e tyre.
• Dalaletihim (ضَلَالَتِهِمْ): Humbja e tyre – largimi nga rruga e drejtë dhe e vërteta.
• In tusmi'u (إِن تُسْمِعُ): Ti nuk mund të bësh të dëgjojë – pra nuk mund të ndikosh në zemrat e mbyllura.
• Muslimun (مُسْلِمُونَ): Të bindur ndaj Allahut, të përulur dhe të dorëzuar para urdhrave të Tij.

Tefsiri i Ajetit:

O Pejgamber, ti nuk je udhërrëfyes për ata që janë të verbër nga zemra, që t'i nxjerrësh nga humbja e tyre, sepse ata i kanë mbyllur sytë e mendjes dhe nuk pranojnë të shohin të vërtetën. Ti nuk ke mundësi t'i bësh të dëgjojnë e të kuptojnë fjalën tënde ata që janë të verbër shpirtërisht, ashtu siç nuk mund të bësh të dëgjojë një i verbër fizikisht. Ti mund ta bësh të dëgjojë dhe të kuptojë vetëm atë që beson në argumentet dhe shenjat Tona, sepse ai ka zemër të hapur dhe mendje të shëndoshë. Ata janë të bindur ndaj Allahut dhe i përgjigjen thirrjes sate me përulje dhe dorëzim të plotë.

Ti, o Pejgamber, mos u hidhëro për ta dhe mos e mundo veten për humbjen e tyre, sepse udhëzimi i tyre nuk është në dorën tënde – ti je vetëm lajmëtar dhe paralajmërues. Udhëzimi i vërtetë është vetëm në dorën e Allahut, i Cili ia hap zemrën kujt të dojë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Detyra e pejgamberit dhe e thirrësve në Islam është vetëm të përcjellin mesazhin, ndërsa udhëzimi është vetëm në duart e Allahut – kjo na mëson të mos dëshpërohemi kur njerëzit nuk e pranojnë të vërtetën.
2. Verbëria e vërtetë nuk është verbëria e syve, por verbëria e zemrës dhe e mendjes – prandaj duhet të kujdesemi për pastërtinë e zemrave tona dhe të kërkojmë nga Allahu udhëzim dhe hapje të zemrës.
3. Besimi në argumentet e Allahut është çelësi i dëgjimit shpirtëror dhe i pranimit të së vërtetës – ai që beson sinqerisht, zemra e tij hapet për të pranuar udhëzimin.
4. Islami është fe e bindjes dhe e dorëzimit të plotë ndaj Allahut – muslimani i vërtetë është ai që i përgjigjet thirrjes së Allahut me zemër të hapur dhe me përulje.
5. Ky ajet na ngushëllon dhe na qetëson kur përballemi me refuzimin e njerëzve ndaj thirrjes sonë – ne jemi përgjegjës vetëm për përcjelljen e mesazhit, jo për pranimin e tij.