سورت قصص — آیت 42

د کلمو معناګانې:

• لَعْنَةً: پرده، لعنت، د الله له رحمت څخه لرې کول او سپکاوی.
• الْمَقْبُوحِينَ: هغه کسان چې مخونه یې تور شي، سترګې یې شینې شي او له رحمت څخه لرې کړل شي.

د آیت تفسیر:

الله تعالی فرمايي چې موږ فرعون او د هغه قوم ته په دې دنيا کې له سزا او عذاب سره يو ځای لعنت او سپکاوی هم ورپسې ولېږه. يعنې د دوی د سرکشۍ او ظلم په سبب موږ دوی ته په دنيا کې رسوايي، ذلت او له خپل رحمت څخه لرې والی مقرر کړ. د دوی نومونه او يادونه په بدۍ سره په تاريخ کې پاتې شوه، چې تر قيامته پورې به د خلکو په ژبو د لعنت او بدۍ سره ياديږي. بيا د قيامت په ورځ به هم دوی له هغو کسانو څخه وي چې مخونه به يې تور وي، سترګې به يې شينې وي او له الله له رحمت څخه به په بشپړه توګه محروم وي. دا د دوی د کفر او طغيان سزا ده چې په دواړو نړيو کې به ورسره مل وي.

فايدې:

• دا آيت موږ ته ښيي چې الله تعالی له ظالمانو او سرکښانو سره په دنيا کې هم سخت چلند کوي او د دوی د رسوايۍ سبب ګرځي، ترڅو نور خلک عبرت واخلي.
• په دې پوهېږو چې د الله له حکم څخه سرغړونه او د خلکو ظلم هيڅکله بې سزا نه پاتې کېږي، که په دنيا کې نه وي نو په آخرت کې به خامخا وي.
• دا آيت مومنانو ته تسلي ورکوي چې که ظالمان په دنيا کې بريالي ښکاري، نو د الله لعنت او عذاب به خامخا ورته ورسيږي.
• له دې آيت څخه دا درس ترلاسه کوو چې بايد له ظلم او سرکشۍ څخه ځان وساتو او د الله له رحمت څخه د لرې کېدو وېره ولرو، ځکه چې د الله لعنت تر ټولو ستره سزا ده.