Suurah Al-Qasas — Aayad 42

Macnaha Erayada:

• لَعْنَةً: Naclad, khasaaro iyo dheeraansho naxariista Ilaah.
• الْمَقْبُوحِينَ: Kuwa lagu qasbayo ceeb iyo dulli, kuwa wejigooda lagu madoobaadiyo, oo lagu fogeeyo naxariista Eebbe.

Tafsirka Aayadda:

Eebbe Subxaanahu watacaalaa wuxuu sheegayaa inuu raaciyay Fircoon iyo qoomkiisii lacnad iyo khasaaro nolosha adduunka, taasoo ah dulli iyo ciqaab ku soo degay iyagoo nool, waxaana lagu xusay taariikhda iyagoo lagu tuso ceeb iyo foori. Marka ay timaaddo Maalinta Qiyaamaha, waxay ka mid noqon kuwa lagu qasbay ceeb weyn, oo wejigooda lagu madoobaadiyay, lagana fogeeyay naxariista Eebbe, waxayna heli ciqaab iyo xumaan aan la koobi karin. Tani waa ciqaab ku xigta fidmadooda iyo diidmadooda xaqa, iyagoo ah kuwa lagu xumeeyay oo lagu fogeeyay.

Faa'iidooyin laga qaadan karo Aayadda:

1. Dulliga adduunka iyo Aakhiro waa isugu xidhan yihiin: Cidda Eebbe ku naclado adduunka, Aakhiro waa ka sii daran. Tan waxay ku tusinaysaa in ciqaabta Eebbe ay tahay mid caddaalad ah oo ku xidhan camalka.
2. Feejignaan ka dib fidmada: Aayaddu waxay u digaysaa dadka inay ka fogaadaan isla-weynida iyo xaq-diidka, sida Fircoon iyo qoomkiisii, oo ay ku dhacday lacnad iyo khasaaro.
3. Naxariista Eebbe waa mid weyn, laakiin ciqaabtiisu waa mid daran: Tan waxay dadka ku boorrinaysaa inay u dhuuntaan naxariista Eebbe, isla markaana ay ka digtoonaadaan ciqaabtiisa, iyagoo ku toosnaada waddada toosan.
4. Taariikhdu waa cashar: Sheekadan waxay noo tuseysaa in taariikhdu ay tahay ilbaxnimo, oo aan ka faa'iidaysan karno si aan uga fogaanno kufriga iyo fidmada, una dhaqanno caddaalad iyo khushuuc.