Surja El-Ankebut — Ajet 28

Kuptimi i fjalëve:

• El-Fahisheh (الفاحشة): Mëkati i madh dhe i shëmtuar, që e urren mendja e shëndoshë dhe natyra e pastër.
• Ma sebekakum biha min ehadin (مَا سَبَقَكُم بِهَا مِنْ أَحَدٍ): Askush para jush nuk e ka bërë këtë vepër të neveritshme.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar i drejtohet Pejgamberit të Tij, Muhammedit (salallahu alejhi ve sel-lem), duke i thënë: "Kujtoje (o i Dërguar) historinë e Lutit (alejhi selam), kur ai i tha popullit të tij: 'Me të vërtetë, ju kryeni një mëkat të madh e të shëmtuar (sodominë), të cilin askush nga popujt e mëparshëm nuk e kishte kryer para jush. Ju jeni të parët që e keni shpikur këtë vepër të ligë, të cilën e urren çdo natyrë e shëndoshë dhe çdo mendje e pastër.'"

Ky mëkat i rëndë ishte kryerja e marrëdhënieve me meshkujt në vend të femrave, një vepër që e kundërshton natyrën njerëzore, e cila u krijua nga Allahu në formën më të mirë. Ky veprim ishte i panjohur në historinë e njerëzimit para popullit të Lutit, dhe për këtë arsye Allahu e përmendi këtë si një shenjë të qartë të shëmtisë së tij. Përveç këtij mëkati, ata kryenin edhe vepra të tjera të këqija, si prerja e rrugëve dhe kryerja e veprave të turpshme në tubimet e tyre, duke u tallur me njerëzit dhe duke i ofenduar ata.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet tregon se mëkatet e reja që nuk njiheshin më parë janë edhe më të rënda, sepse ato hapin derën e shkatërrimit për brezat e ardhshëm.
2. Nga ky ajet mësojmë se natyra njerëzore e pastër e refuzon çdo vepër të shëmtuar, dhe se islami e mbron njeriun nga çdo gjë që e largon nga kjo natyrë e pastër.
3. Ajeti na mëson se një i dërguar i Allahut nuk heziton të thotë të vërtetën edhe kur populli i tij është i zhytur në mëkate, dhe se thirrja për të mirën kërkon guxim dhe sinqeritet.
4. Ky ajet na bën të kuptojmë se Allahu i dërgon pejgamberët për të paralajmëruar popujt e tyre, dhe se çdo popull që i kundërshton ata do të përballet me pasojat e veprave të veta.