سوره عنکبوت — آیه 28

معانی کلمات:

• لُوطًا: حضرت لوط علیه السلام، پیامبر خدا.
• الْفَاحِشَةَ: کار زشت و بسیار قبیح؛ مراد عمل شنیع لواط است.
• مَا سَبَقَكُم بِهَا مِنْ أَحَدٍ: هیچ کسی از جهانیان پیش از شما مرتکب این عمل نشده است.

تفسیر آیه:

ای پیامبر، به یاد آور سرگذشت حضرت لوط را هنگامی که به قوم خود گفت: «شما مرتکب عمل بسیار زشتی میشوید که هیچ یک از مردم جهان پیش از شما به آن دست نزده است.» این عمل ننگین، همان آمیزش با مردان به جای زنان است که فطرت پاک انسانی آن را انکار میکند و عقل سلیم از آن بیزار است. این کار نه تنها خود گناهی بزرگ است، بلکه زمینهساز مفاسد فراوان دیگری مانند قطع راهها، آزار رساندن به مسافران و انجام کارهای منکر در مجالس نیز شده بود. حضرت لوط با این بیان، قوم خود را از این گناه بیسابقه برحذر داشت و آنان را به بازگشت به فطرت پاک دعوت کرد، اما آنان در برابر این هشدار، تنها پاسخشان این بود که از او خواستند عذاب الهی را بیاورد اگر راست میگوید.

فواید و پیامهای آیه:

• گناهانی که تازگی داشته باشند و در جامعه رواج یابند، قبح خود را از دست میدهند و به مرور به عنوان رفتاری عادی پذیرفته میشوند؛ بنابراین باید در برابر هر گناه نوظهوری هوشیار بود.
• این آیه نشان میدهد که برخی گناهان چنان زشتاند که حتی در میان جوامع جاهلی نیز سابقه ندارند و فطرت سلیم بشری آنها را محکوم میکند.
• پیامبران الهی هرگز در بیان حق و نهی از منکر کوتاهی نمیکنند، حتی اگر قومشان نخستین مبتکر آن گناه باشند و در برابر دعوتشان سرسختی نشان دهند.
• رواج یک گناه در جامعه هرگز دلیل بر جواز آن نیست؛ بلکه باید معیار، فرمان خداوند و فطرت پاک باشد، نه رفتار اکثریت.