Sura Al-Ankabut — Werset 37

Znaczenie słów:

• Ar-radżfa – silne trzęsienie ziemi, wstrząs.
• Dżāsimīn – leżący martwi, upadli na twarze, bez ruchu.

Tafsir (wyjaśnienie):

Ludzie proroka Szujajba (pokój z nim), mieszkańcy Madyan, odrzucili jego posłannictwo i nie uwierzyli w to, z czym przyszedł od Boga. Mimo że wzywał ich do prawdy i ostrzegał przed karą, oni trwali w zaprzeczeniu i uporze. Wówczas dosięgła ich potężna, wstrząsająca ziemia katastrofa – trzęsienie ziemi, które pochwyciło ich nagle. Poranek nastał, a oni leżeli w swoich domostwach martwi, powaleni na twarze, przyklejeni do ziemi, bez żadnego ruchu – zniszczeni i unicestwieni. Ich domy, które były ich schronieniem i dumą, stały się dla nich grobem, a ich siła i bogactwo nie uchroniły ich przed karą Bożą.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

• Odrzucenie prawdy i lekceważenie ostrzeżeń proroków prowadzi do zguby, nawet jeśli człowiek czuje się silny i bezpieczny.
• Kara Boża może przyjść nagle, w najmniej spodziewanym momencie – dlatego należy się spieszyć do pokuty i posłuszeństwa.
• Świadczy to o prawdziwości ostrzeżeń wysłanników Boga – to, co obiecali, spełnia się dokładnie.
• Człowiek powinien być pokorny wobec potęgi Boga, który jest w stanie zniszczyć całe społeczności jednym wstrząsem.
• Historia ta uczy, że dobra materialne i pozycja społeczna nie są żadną ochroną przed karą, jeśli brakuje wiary i prawości.