عنکبوت سۈرىسى — ئايەت 37

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• فَكَذَّبُوهُ: ئۇلار ئۇنى (شۇئەيب ئەلەيھىسسالامنى) يالغانغا چىقاردى.
• الرَّجْفَةُ: قاتتىق زىلزىلە، يەر تەۋرەش.
• جَاثِمِينَ: تىز ئۈستىدە يىقىلىپ قالغان، ھەرىكەتسىز ھالدا ئۆلۈپ قالغان.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

شۇئەيب ئەلەيھىسسالام ئۆز قەۋمىنى ئاللاھقا ئىبادەت قىلىشقا، ئۆلچەم-تارازىدا ئادىل بولۇشقا، ھەققانىيەت بىلەن مۇئامىلە قىلىشقا چاقىردى. ئەمما ئۇنىڭ قەۋمى ئۇنىڭ دەۋىتىنى قوبۇل قىلمىدى، ئەكسىچە ئۇنى يالغانغا چىقىرىپ، ئۇنىڭغا ئىشەنمىدى. شۇنىڭ بىلەن ئۇلارغا قاتتىق بىر زىلزىلە كەلدى. بۇ زىلزىلە ئۇلارنىڭ ھاياتىنى تۈگەتكۈدەك دەرىجىدە كۈچلۈك ئىدى. ئۇلار ئۆز ئۆيلىرىدە تىز ئۈستىدە يىقىلىپ، ھەرىكەتسىز ھالدا ھالاك بولدى. ئۇلارنىڭ ھېچقانداق قاچىدىغان يېرى يوق ئىدى، ئاللاھنىڭ ئازابىدىن قۇتۇلالمايدىغانلىقىنى ئەمەلىيەتتە كۆردى.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، پەيغەمبەرلەرنى يالغانغا چىقىرىش ۋە ئۇلارنىڭ دەۋىتىگە قۇلاق سالماسلىق ئېغىر ئاقىۋەتكە ئېلىپ بارىدۇ. ئاللاھ تائالا ھەر قانداق قەۋمگە پەيغەمبەر ئەۋەتىپ، ئۇلارنى ھىدايەتكە چاقىرىدۇ. ئەگەر ئۇلار ئىنكار قىلسا ۋە يالغانغا چىقىرىشسا، ئۇلارغا دۇنيادا ۋە ئاخىرەتتە ئازاب بار. بۇ ئايەت ئارقىلىق ئاللاھ بىزگە ئۆزىنىڭ قۇدرىتىنى ۋە ئادىللىقىنى كۆرسىتىدۇ. شۇڭا بىز ئاللاھنىڭ پەيغەمبەرلىرىنىڭ دەۋىتىنى قوبۇل قىلىپ، ئۇلارنىڭ يولىدا مېڭىشىمىز كېرەك. ئاللاھ بىزنى ھىدايەت قىلغان يولدا مۇستەھكەم قىلسۇن ۋە بىزنى ئازابىدىن ساقلىسۇن.