Аль-Анкабут сүресі — Аят 37

1. Сөздердің мағынасы:

• فَكَذَّبُوهُ — олар оны (Шұғайб пайғамбарды) өтірікке шығарды, яғни оның Аллаһтан әкелген хабарын жалған деп есептеді.
• الرَّجْفَةُ — қатты сілкініс, зілзала; жердің қатты шайқалуы.
• جَاثِمِينَ — тізелеріне отырып қалған, қозғалыссыз жатқан, өліп қалған күйде.

1. Аяттың тәпсірі:

Мәдиян елінің халқы Шұғайб пайғамбардың Аллаһ тарапынан жеткізген шақыруын өтірікке шығарып, оған сенбеді. Осылайша олар қасарысып, иман келтіруден бас тартқан соң, Аллаһтың жазасы келді: оларды қатты зілзала қамтыды. Содан кейін олар өз үйлерінің ішінде тізелеріне отырып қалған, қозғалыссыз, жансыз денелерге айналды. Яғни олар жерге құлап, беттері топыраққа жабысып, тіршілік етуден қалып, жойылып кетті. Бұл — Аллаһтың елшісін өтірікке шығарғандарға берілетін әділ жазасының айқын көрінісі.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Аллаһтың елшілерін өтірікке шығару — ауыр күнә, оның салдары өте қорқынышты.
• Аллаһтың жазасы кенеттен келеді; адамдар оған дайын болуы керек.
• Пайғамбарлардың шақыруын қабылдау — құтқарылудың жолы, ал одан бас тарту — қасіретке әкеледі.
• Бұл аят бізге иманды қабылдаудың маңыздылығын, Аллаһқа бойсұнудың артықшылығын көрсетеді.
• Ислам — мейірімділік пен әділеттілік діні; Аллаһ жазалаудан бұрын ескертушілерді жібереді, сондықтан ойланып, тура жолға түсуге шақырады.