Suurah Al-'Ankabuut — Aayad 37

Macnaha ereyada:

• الرَّجْفَةُ: Dhulgariir daran oo aad u xoog badan.
• جَاثِمِينَ: Kuwo dhintay oo ku barakacay jilbaha, wejigooduna dhulka ku dhaggan yahay, iyagoo aan dhaqaaqayn.

Tafsiirka:

Markii ay reer Madyan beeniyeen Nebi Shucayb (nabadgelyo korkiisa ha ahaato) isagoo ah rasuulkii Eebe u soo diray, waxayna ku gaalowday rumaynta wixii uu ula yimid xaqa, ayay ku dhacday dhulgariir daran oo ba’an. Waxayna noqdeen kuwo ku dhintay guryahoodii iyagoo ku barakacay jilbaha, wejigooduna dhulka ku dhaggan yahay, ma jirto naxariis iyo badbaado toona. Sidaasay ku xaqiijisay ciqaabtii Eebe ee ku dhacday kuwii beeniyay rusushii.

Faa'iidooyin laga qaadan karo:

• Balaaqa Eebe waa mid dhab ah oo ku dhaca kuwa beeniya rasuulkiisa, mana jiro cid ka celin karta markay timaaddo.
• Dulmiga iyo gaalnimadu waxay keenaan halaag, waxaana lagu tusaale qaadanayaa qoomkii hore si aan uga digtoonaanno.
• Naxariista Eebe iyo ciqaabtiisu waxay ku xiran tahay rumaynta iyo khayrka, sidaas darteed waa inaan ku degdegnaa toobadda ka hor inta aan ciqaabtu iman.