سورت عنکبوت — آیت 66

د کلمو معناګانې:

• لِيَكْفُرُوا: تر څو کفر وکړي (انکار وکړي).
• بِمَا آتَيْنَاهُمْ: په هغه نعمتونو چې مونږ ورکړي دي.
• وَلِيَتَمَتَّعُوا: او تر څو خوند واخلي (په دنيا کې).
• فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ: نو ژر به پوه شي (د خپل عمل پايله).

تفسير:

دا آيت د هغو کافرانو په اړه دی چې کله په سمندر کې سپاره شي او له غرقېدو ووېري، نو په اخلاص سره يوازې الله ته دعا کوي او شرک پرېږدي. خو کله چې الله تعالی هغوی ته له سمندر څخه خلاصون ورکړي او ساحل ته ورسوي، بيا خپل شرک ته راګرځي او يو ځل بيا له الله سره شريکان جوړوي. د دوی دا چلند په حقيقت کې د الله تعالی د نعمتونو ناشکري ده؛ ځکه هغوی د سختۍ په وخت کې الله يادوي، خو د اسانتيا په وخت کې هېروي. د دوی دا کړنه د دې لپاره ده چې په هغو نعمتونو کفر وکړي چې الله ورکړي دي او په دنيا کې له خپلو خواهشاتو خوند واخلي. خو الله تعالی دوی ته ګواښ کوي چې ژر به پوه شي چې د دوی عمل څومره باطل او زيانمن دی، او د قيامت په ورځ به د دوی سزا ډېره سخته وي.

فايدې:

1. دا آيت مونږ ته ښيي چې الله تعالی د بندګانو په حالاتو ښه خبر دی او د هغوی په نيتونو پوهېږي؛ نو بايد په هر حالت کې د الله شکر ادا کړو.
2. مونږ ته دا درس راکوي چې د سختۍ په وخت کې له الله سره دعا کول او بيا په اسانتيا کې هېرول د منافقانو عادت دی؛ مسلمان بايد په تل کې د الله یاد وساتي.
3. دا آيت د الله تعالی د عدل يادونه کوي چې هر څوک به د خپلو کړنو سزا وګوري، او دا مونږ ته د آخرت د حساب يادونه کوي چې بايد له ګناهونو ځان وساتو.
4. په دې آيت کې د الله تعالی رحمت ښکاره دی چې سره له دې چې کافرانو ناشکري وکړه، بيا هم الله دوی ته مهلت ورکوي، خو په پای کې به دوی ته سزا ورکړي؛ دا مونږ ته د الله د رحمت او عدل توازن ښيي.