Surja El-Ankebut — Ajet 66

Kuptimet e fjalëve:

• Li-jekfuru: Që të mohojnë (të jenë mosmirënjohës).
• Bima atejnahum: Me atë që Ne u kemi dhënë (nga të mirat dhe begatitë).
• Ve-li-yetemetteu: Dhe që të kënaqen (të përfitojnë) në këtë jetë.
• Fe-sevfe ja'lemun: Ata së shpejti do ta marrin vesh (pasojën e veprave të tyre).

Tefsiri i Ajetit:

Kur jobesimtarët hipin në anije në det dhe frikësohen nga mbytja, ata e luten vetëm Allahun dhe i drejtohen Atij me sinqeritet të plotë, duke harruar idhujt që adhuronin. Por, kur Ai i shpëton dhe i sjell në tokë të thatë, ata i kthehen përsëri idhujtarisë dhe mohimit. Kjo tregon kontradiktën e tyre: në momentin e vështirësisë e njohin Allahun si të Vetmin Zot, ndërsa në kohën e qetësisë i shoqërojnë Atij zota të tjerë.

Ky veprim i tyre është pikërisht për të mohuar të mirat që Allahu ua ka dhënë – shpëtimin nga deti, shëndetin, pasurinë dhe jetën – dhe për të vazhduar të kënaqen në këtë botë me të mirat e përkohshme, pa menduar për fundin. Por ata së shpejti do ta kuptojnë pasojën e veprave të tyre, kur t'u vijë vdekja dhe të përballen me dënimin e ashpër në Ditën e Gjykimit. Ky është një paralajmërim dhe kërcënim i qartë nga Allahu për ta.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ajeti na mëson se njeriu në momente rreziku dhe vështirësie e kujton natyrshëm Allahun, sepse zemra e tij e pastër e njeh të Vërtetën – kjo është një dëshmi se Islami është feja e natyrshme e njeriut.
2. Na bën të kuptojmë se mirënjohja ndaj Allahut për të mirat e Tij është shenjë e besimit të vërtetë, ndërsa mohimi i të mirave është shkak për humbje në të dyja botët.
3. Na tërheq vëmendjen se kënaqësitë e kësaj bote janë të përkohshme dhe se ai që i jepet pas tyre pa falënderuar Allahun, do të pendohet kur të jetë vonë – prandaj muslimani duhet të jetë gjithmonë falënderues dhe i bindur ndaj Zotit të tij.
4. Ajeti na inkurajon që të jemi të qëndrueshëm në besim, jo vetëm në kohë vështirësish, por edhe në kohë begatie dhe rehatie, sepse besimi i vërtetë është ai që vazhdon në të gjitha gjendjet.