Аль-Анкабут сүрәсе — Аять 66

Сүзләрнең мәгънәләре:

• لِيَكْفُرُوا — алар инкяр итсеннәр өчен (нәмәтләрне).
• بِمَا آتَيْنَاهُمْ — Без аларга биргән нәрәмәтләрне.
• وَلِيَتَمَتَّعُوا — һәм алар (дөньяда) файдалансыннар, ләззәтләнсеннәр өчен.
• فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ — тиздән алар белерләр (үзләренең гамәлләренең җәзасын).

Аять тәфсире:

Әгәр кәферләр диңгездә корабта утырып, батудан куркып калсалар, алар куркыныч вакытта Аллаһуга гына ялваралар, Аңа гына дога кылалар. Әмма Аллаһ аларны коткарып коры җиргә чыгаргач, алардагы курку бетә дә, алар яңадан ширккә кайталар, Аллаһуга тиңдәшләр кушалыр. Аларның бу эше — бик зур капма-каршылык: куркыныч вакытта бер Аллаһны таныйлар, ә иминлектә Аңа ширк китерәләр.

Аларның бу ширке — Без аларга диңгездән коткару кебек зур нәрәмәт биргәннән соң, шул нәрәмәтләрне инкяр итү өчен. Алар дөньядагы вакытлыча ләззәтләрдән файдаланып калырга телиләр, ә ахырда алар үзләренең гамәлләренең нинди начар икәнен белерләр. Аларга бу аятьтә куркыныч янау һәм кисәтү бар: алар үзләренең эшләренең җәзасын күрерләр.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Кеше куркыныч хәлдә калганда, ихлас күңелдән Аллаһуга мөрәҗәгать итә, димәк, кешенең табигате бер Аллаһны тануга корылган.
2. Нәрәмәтләр — Аллаһудан, шуңа күрә аларны инкяр итү — бик зур гөнаһ.
3. Дөньядагы ләззәтләр вакытлыча, аларга алданып калырга ярамый; чын бәхет — Аллаһуга итагать итүдә.
4. Аллаһның вәгъдәсе хак: һәркем үз эшенең нәтиҗәсен күрер, яхшылыкның — яхшылык, яманлыкның — яманлык белән җавабы булыр.
5. Бәла-каза вакытында гына түгел, иминлектә дә Аллаһны онытмаска кирәк — чын мөэмин һәр хәлдә дә Аллаһка шөкер итә.