Аль-Анкабут сүрәсе — Аять 65

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

Сүзләрнең мәгънәләре:

• الفُلْك — кораб, киме.
• مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ — динне, доганы тик Аңа гына ихлас кылып, бер Аллаһка гына табынып.
• نَجَّاهُمْ — аларны коткарды, котылу бирде.

Аять тәфсире:

Әгәр мөшрикләр диңгезгә чыгып, корабта йөзгәндә батасыннан куркып, хәвеф-хәтәргә юлыксалар, алар ул чакта сынымнарын онытып, тик бер Аллаһның Үзенә генә дога кылалар, Аңа беркемне дә тиңдәш кертмичә, ихлас күңелдән ярдәм сорыйлар. Әмма Аллаһ аларны батудан коткарып, коры җиргә чыгаргач, алар яңадан элеккеге ширкләренә кайталар — Аллаһ белән бергә башка сынымнарга да табына башлыйлар. Аларның бу эшләре бик зур каршылыктан гыйбарәт: куркыныч вакытта Аллаһны берләштерәләр, ә иминлек килгәч, Аңа ширк кертәләр. Алар моны үзләренә бирелгән нигъмәтләргә — батудан котылуга, мал-мөлкәтләренә, гомерләренә — инкяр итү өчен эшлиләр. Аларга бу дөньяда вакытлыча рәхәтләнүләренә юл куела, әмма тиздән алар үз эшләренең нәкъ бозыклыгын белерләр, чөнки аларны Кыямәт көнендә рәнҗеткеч ґәзаб көтә. Бу — аларга карата куркыту һәм вәгыйдә.

Аятьтән алынган файдалар:

• Кеше бәлагә, хәвеф-хәтәргә юлыкканда, табигый рәвештә ярдәмне тик бер Аллаһтан гына сорый — бу күңелнең төплегендәге иман дәлиле.
• Аллаһның нигъмәтләрен — коткару, сәламәтлек, иминлек — онытып, Аңа каршы килү — бик зур хата һәм наданлык.
• Мөэмин кеше Аллаһның нигъмәтен күреп, Аңа шөкер итәргә һәм гомер буе ихласлыгын сакларга тиеш.
• Куркыныч вакыттагы дога гына түгел, ә иминлек чорындагы гамәлләр дә ихлас булырга тиеш — диннең матурлыгы шунда.