Surja El-Ankebut — Ajet 67

Kuptimet e fjalëve:

• Haramën aminen: vend të shenjtë e të sigurt (Mekën).
• Jutetahhatfun: rrëmbehen, kapen e plaçkiten.
• El-batil: e kota, idhujt dhe të pavërtetat.
• Bi ni’metillah: dhuntinë e Allahut (Mekën e sigurt, Islamin dhe Pejgamberin).

Tefsiri i Ajetit:

A nuk e shohin banorët e Mekës dhuntinë e madhe që ua kemi dhënë Ne? Ne e bëmë Mekën një vend të shenjtë e të sigurt, ku njerëzit jetojnë të qetë në vetvete, pasurinë dhe gjakun e tyre, ndërsa rreth tyre, jashtë këtij haremi, njerëzit rrëmbehen, plaçkiten, vriten dhe robërohen – fiset arabe sulmonin njëri-tjetrin vazhdimisht, por banorët e Mekës ishin të sigurt për shkak të nderit që Allahu u dha këtij vendi. Pas gjithë kësaj dhuntie, a i besojnë ata idhujt e kotë dhe mohojnë dhuntinë e Allahut, duke mos e adhuruar Atë vetëm dhe duke mohuar të dërguarin e Tij Muhamedin a.s. dhe Islamin? Sa e madhe është padrejtësia e tyre – ata e zëvendësojnë të vërtetën me gënjeshtrën dhe dhuntinë e madhe e kthejnë në mosmirënjohje!

Përfitimet nga Ajeti:

1. Kjo na mëson se siguria dhe qetësia janë dhunti e madhe nga Allahu, që duhet falënderuar për to, sepse shumë njerëz në botë jetojnë në frikë dhe pasiguri.
2. Ajeti na bën thirrje të reflektojmë mbi dhuntitë që na rrethojnë, që t'i njohim dhe t'i falënderojmë Allahun për to, në vend që t'i mohojmë.
3. Na tërheq vëmendjen se besimi në të kotën dhe mohimi i dhuntive të Allahut është shkak i humbjes në këtë botë dhe në botën tjetër.
4. Ajeti na fton të jemi mirënjohës ndaj Allahut, sepse mirënjohja e rrit dhuntinë dhe e bën njeriun të dashur te Zoti i tij.