Сураи Аль Имран Оят 101 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чӣ гуна кофир мешавед, дар ҳоле, ки оёти Худо бар…

Аль Имран · 101/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

وَكَيْفَ تَكْفُرُونَ وَأَنتُمْ تُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ آيَاتُ اللَّهِ وَفِيكُمْ رَسُولُهُ ۗ وَمَن يَعْتَصِم بِاللَّهِ فَقَدْ هُدِيَ إِلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ ۝١٠١

🔤 Transliteration

Wa kaifa takfuroona wa antum tutlaa `alaikum Aayaatul laahi wa feekum Rasooluh; wa mai ya`tasim baillaahi faqad hudiya ilaa Siraatim Mustaqeem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Чӣ гуна кофир мешавед, дар ҳоле, ки оёти Худо бар шумо хонда мешавад ва расули Ӯ дар миени шумост? Ва ҳар кӣ ба Худо тамассук (наздикӣ) ҷӯяд, ба роҳи рост ҳидоят шудааст.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

تَكْفُرُونَ: кофир мешавед, инкор мекунед.
تُتْلَىٰ: хонда мешавад.
آيَاتُ اللَّهِ: оятҳои Аллоҳ, яъне Қуръон.
رَسُولُهُ: паёмбари Ӯ, яъне Муҳаммад (с).
يَعْتَصِم: паноҳ мебарад, часпак мешавад, такя мекунад.
صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ: роҳи рост, роҳи дуруст.

Тафсири оят:

Аллоҳи Таъоло дар ин оят бо саволи тааҷҷуб ва сарзаниш ба муъминон мефармояд: чӣ гуна шумо баъд аз имон овардан ба Аллоҳ кофир мешавед, дар ҳоле ки ҳуҷҷатҳои равшан ва далелҳои қатъӣ дар пеши шумост? Оятҳои Қуръон бар шумо хонда мешавад ва Расули Аллоҳ (с) дар миёни шумост, ки онҳоро ба шумо мерасонад ва шарҳ медиҳад. Ин ду омили бузург — китоби Аллоҳ ва суннати Паёмбар (с) — сабаби устуворӣ дар имон ва ҳидоятанд. Пас аз ин ҳама, кофир шудан ва гумроҳ шудан ғайриимкон ва беасос аст.

Сипас Аллоҳи Таъоло қоидаи умумиро баён мекунад: ҳар касе ки ба Аллоҳ паноҳ барад, ба Ӯ такя кунад ва ба китобу суннати Ӯ часпак шавад, Аллоҳ ӯро ба роҳи рост ва дуруст ҳидоят мекунад — роҳе ки ҳеҷ каҷӣ ва инҳироф дар он нест. Ин роҳи рост ҳамон роҳи имон, ислом ва итоат ба Аллоҳ ва Расули Ӯст.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят ба мо нишон медиҳад, ки Қуръон ва суннати Паёмбар (с) ду сарчашмаи асосии ҳидоят ва устуворӣ дар имон ҳастанд. Ҳар касе ки ба ин ду часпак шавад, гумроҳ намешавад.
Оят моро ташвиқ мекунад, ки ба Аллоҳ таваккул кунем ва дар ҳамаи корҳо ба Ӯ паноҳ барем, зеро ин сабаби ҳидоят ба роҳи рост аст.
Ин оят ба мо мефаҳмонад, ки вуҷуди Қуръон ва Паёмбар (с) дар миёни мусулмонон неъмати бузург ва ҳуҷҷати равшан аст, бинобар ин мо бояд шукргузор бошем ва аз ин неъматҳо ба таври дуруст истифода барем.
Оят моро аз кофир шудан ва инкор кардани неъматҳои Аллоҳ огоҳ мекунад ва ба сӯи имон ва амали солеҳ ҳидоят менамояд.
Ин оят ба мо умед мебахшад, ки роҳи ҳидоят кушода аст ва ҳар касе бихоҳад, метавонад бо такя ба Аллоҳ ва часпак шудан ба китобу суннат ба роҳи рост бирасад.

📜 Оят 99-103 — Сураи Аль Имран

99قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ مَنْ آمَنَ تَبْغُونَهَا عِوَجًا وَأَنتُمْ شُهَدَاءُ ۗ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ

Бигӯ: «Эй аҳли китоб, ба чӣ сабаб онҳоро, ки имон овардаанд, аз роҳи Худо бозмедоред ва мехоҳед, ки ба роҳи каҷ раванд? Ва шумо худ ба зиштии кори хеш огоҳед ва Худо низ аз он чӣ мекунед, ғофил нест!

100يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِن تُطِيعُوا فَرِيقًا مِّنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ يَرُدُّوكُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ كَافِرِينَ

Эй касоне, ки имон овардаед, агар ба гурӯҳе аз аҳли китоб итоъат кунед, шуморо аз имонатон ба куфр бозмегардонанд.

101وَكَيْفَ تَكْفُرُونَ وَأَنتُمْ تُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ آيَاتُ اللَّهِ وَفِيكُمْ رَسُولُهُ ۗ وَمَن يَعْتَصِم بِاللَّهِ فَقَدْ هُدِيَ إِلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ

102يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ

Эй касоне, ки имон овардаед, он чунон ки шоистаи тарс аз Худост, аз Ӯ битарсед ва дар ҳолати мусалмонӣ миред.

103وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا ۚ وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَكُنتُمْ عَلَىٰ شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَأَنقَذَكُم مِّنْهَا ۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ

Ва ҳамагон даст дар ресмони Худо занед ва пароканда нашавед ва аз неъмате, ки Худо бар шумо арзонӣ доштааст, ёд кунед: он ҳангом, ки душмани якдигар будед ва Ӯ дилҳоятонро ба ҳам меҳрубон сохт ва ба лутфи Ӯ бародар шудед. Ва бар лаби чоҳе аз оташ будед, Худо шуморо аз он бираҳонид. Худо оёти худро барои шумо инчунин баён мекунад, шояд ҳидоят ёбед.

← Оят 100 📖 Аль Имран Оят 102 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

101Оят

Тарҷума — Аль Имран 101

Сураи Аль Имран Оят 101 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чӣ гуна кофир мешавед, дар ҳоле, ки оёти Худо бар…

Сураи Оят 101/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 99–103. Ба Тоҷикӣ: Русский.