Сураи Аль Имран Оят 118 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй касоне, ки имон овардаед, дӯсти ҳамрозе ғайр аз ҳамдинони…

Аль Имран · 118/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا بِطَانَةً مِّن دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ ۚ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآيَاتِ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ ۝١١٨

🔤 Transliteration

Yaaa ayyuhal lazeena aamanoo laa tattakhizoo bitaanatam min doonikum laa yaaloonakum khabaalanw waddoo maa `anittum qad badatil baghdaaa`u min afwaahihim; wa maa tukhfee sudooruhum akbar; qad baiyannaa lakumul Aayaati in kuntum ta`qiloon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Эй касоне, ки имон овардаед, дӯсти ҳамрозе ғайр аз ҳамдинони худ магиред, ки дигарон аз ҳеҷ фасоде дар хаққи шумо кӯтоҳӣ намекунанд ва хостори ранҷу машаққати шумоянд. Ва душманӣ аз гуфторашон ошкор аст ва он кина, ки дар дил доранд, бештар аст аз он чӣ ба забон меоваранд. Оётро бароятон ошкор сохтем, агар ба ақл дарёбед!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

بِطَانَةً: дӯстони наздик ва махсус, касоне ки одати худро ба онҳо мегӯяд ва сирри худро бо онҳо дар миён мегузорад. Аз калимаи «битонати либос» гирифта шудааст, ки тарафи даруни либос аст ва ба бадан мечаспад.
مِّن دُونِكُمْ: аз ғайри дину миллати шумо, яъне касоне ки ҳамдину ҳаммиллати шумо нестанд.
لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا: дар фасодкорӣ ва хароб кардани кори шумо кӯтоҳӣ намекунанд.
وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ: орзу мекунанд он чизеро, ки ба шумо душворӣ ва зарар мерасонад.
بَدَتِ الْبَغْضَاءُ: ошкор шуд душманӣ ва кина.
مَا عَنِتُّمْ: он чи ба шумо ранҷу машаққат меорад.

Тафсири оят:

Эй касоне ки ба Худо имон овардаед ва аз Расули Ӯ пайравӣ кардаед, аз байни ғайримуъминон касонеро ба худ наздик ва сирри худ нагиред, ки онҳо дар фасодкорӣ ва хароб кардани кори шумо ҳеҷ кӯтоҳӣ намекунанд. Онҳо орзу мекунанд, ки ба шумо зарар ва машаққат расад. Аллакай душмании онҳо дар суханонашон зоҳир шудааст — бо таъна задан ба дини шумо, бадгӯӣ ва ошкор кардани сирри шумо. Ва он чи дар дилҳои онҳо аз кинаву адоват пинҳон аст, боз ҳам бузургтар ва азимтар аст. Мо барои шумо оятҳо ва далелҳои равшан баён кардем, то панд гиред ва эҳтиёт кунед, агар шумо аз Худо пандҳо, амру наҳй ва дастурҳояшро дарк кунед.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят ба муъминон огоҳӣ медиҳад, ки дар интихоби дӯст ва сирри худ бисёр эҳтиёткор бошанд ва сирри худро ба касоне ки дилу нияти нек надоранд, нагӯянд.
Ислом дини ҳикмат ва эҳтиёт аст; он ба муъмин таълим медиҳад, ки ҳам дӯстиро бояд бо ақл ва шаръан дуруст интихоб кунад.
Ин оят нишон медиҳад, ки Аллоҳ бандагони худро дӯст медорад ва ба воситаи оятҳои равшан онҳоро аз зарар огоҳ мекунад, то дар дунё ва охират комёб шаванд.
Қуръон китоби ҳидоят ва раҳмат аст; ҳар кас бо ақл ва андеша ба он гӯш диҳад, роҳи дурустро меёбад ва аз фиребу зарари душманон эмин мемонад.
Ин оят моро ба ваҳдати муъминон ва эҳтироми байниҳамдигар даъват мекунад, то ҷомеаи мусулмонӣ қавӣ ва устувор гардад.

📜 Оят 116-120 — Сураи Аль Имран

116إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَن تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ وَلَا أَوْلَادُهُم مِّنَ اللَّهِ شَيْئًا ۖ وَأُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

Кофиронро амволу авлодашон ҳеҷ аз азоби Худо нараҳонад ва онон аҳли оташанд, ҷовидона дар ҷаҳаннам бошанд!

117مَثَلُ مَا يُنفِقُونَ فِي هَٰذِهِ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيحٍ فِيهَا صِرٌّ أَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ ۚ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَلَٰكِنْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ

Он чӣ инҳо дар ин ҷаҳон хайр мекунанд, ҳамонанди он аст, ки тундбоде сард бар киштзори қавме бар хеш ситам карда бивазад ва он киштаро нобуд созад. Худо бар онҳо ситам раво надошт. Онон худ бар худ ситам карданд.

118يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا بِطَانَةً مِّن دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ ۚ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآيَاتِ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ

119هَا أَنتُمْ أُولَاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِالْكِتَابِ كُلِّهِ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ ۚ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ

Огоҳ бошед, ки шумо ононро дӯст медоред ва ҳол он ки онҳо шуморо дӯст надоранд. Шумо ба ҳамаи ин китоб имон овардаед. Чун шуморо бубинанд, гӯянд: «Мо ҳам имон овардаем». Ва чун хилват кунанд, аз ғояти кинае, ки ба Шумо доранд, сарангушти худ ба дандон газанд. Бигӯ: «Дар кинаи хеш бимиред! Албатта Худо ба он чӣ дар дилҳост, огоҳ аст».

120إِن تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَإِن تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُوا بِهَا ۖ وَإِن تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئًا ۗ إِنَّ اللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ

Агар хайре ба шумо расад, андӯҳгин шаванд ва агар ба мусибате гирифтор оед, шодмоп гарданд. Агар сабр варзед ва парҳезгорӣ кунед, аз макрашон ба шумо зиёне наррсад, кк Худо бар ҳар коре, ки мекунанд, огоҳӣ дорад!

← Оят 117 📖 Аль Имран Оят 119 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

118Оят

Тарҷума — Аль Имран 118

Сураи Аль Имран Оят 118 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй касоне, ки имон овардаед, дӯсти ҳамрозе ғайр аз ҳамдинони…

Сураи Оят 118/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 116–120. Ба Тоҷикӣ: Русский.