Сураи Аль Имран Оят 117 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Он чӣ инҳо дар ин ҷаҳон хайр мекунанд, ҳамонанди он…

Аль Имран · 117/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

مَثَلُ مَا يُنفِقُونَ فِي هَٰذِهِ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيحٍ فِيهَا صِرٌّ أَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ ۚ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَلَٰكِنْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ۝١١٧

🔤 Transliteration

Masalu maa yunfiqoona fee haazihil hayaatid dunyaa kamasali reehin feehaa sirrun as aabat harsa qawmin zalamooo anfusahum fa ahlakath; wa maa zalamahumul laahu wa laakin anfusahum yazlimoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Он чӣ инҳо дар ин ҷаҳон хайр мекунанд, ҳамонанди он аст, ки тундбоде сард бар киштзори қавме бар хеш ситам карда бивазад ва он киштаро нобуд созад. Худо бар онҳо ситам раво надошт. Онон худ бар худ ситам карданд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънии калимаҳои асосӣ:

«مَثَلُ»: монандӣ, мисол.
«يُنفِقُونَ»: он чӣ сарф мекунанд.
«صِرٌّ»: боди сахт ва хунук.
«حَرْثَ»: киштзор, зироат.
«ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ»: ба худ зулм карданд, яъне бо куфру гуноҳ худро зиён расониданд.

Тафсири оят:

Мисоли он чӣ кофирон дар ин ҳаёти дунё ба роҳи некӣ ва хайр сарф мекунанд ва умеди савобашро доранд, монанди боди сахти хунукест, ки ба киштзори қавме, ки ба худ зулм карда буданд, расидааст ва онро нест кардааст. Онҳо умед доштанд, ки аз он киштзор фоидаи зиёд мебинанд, аммо бод онро нобуд кард ва ҳеҷ чиз боқӣ намонд. Ҳамин тавр, куфр савоби аъмоли онҳоро, ки умед доштанд, ботил мекунад. Худо ба онҳо зулм накардааст, балки худи онҳо бо куфр ба Худо ва дурӯғ шуморидани паёмбаронаш ба худ зулм карданд.

Фоидаҳои оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки амали нек бе имон арзиш надорад ва савоб надорад.
Худо одил аст ва ба бандагонаш зулм намекунад; инсон худаш бо куфру гуноҳ ба худ зиён мерасонад.
Оят моро тарғиб мекунад, ки ба имон ва амали солеҳ таваҷҷуҳ кунем, то аъмоли некамон дар дунё ва охират фоидабахш бошад.
Инсон бояд ҳамеша аз Худо тавфиқ пурсад ва аз куфру ношукрӣ дур бошад, то саъю кӯшишаш бесамар намонад.

📜 Оят 115-119 — Сураи Аль Имран

115وَمَا يَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَلَن يُكْفَرُوهُ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالْمُتَّقِينَ

Ва ҳар кори нек, ки кунанд, ношукрӣ карда нашавад, зеро Худо ба парҳезгорон огоҳ аст!

116إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَن تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ وَلَا أَوْلَادُهُم مِّنَ اللَّهِ شَيْئًا ۖ وَأُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

Кофиронро амволу авлодашон ҳеҷ аз азоби Худо нараҳонад ва онон аҳли оташанд, ҷовидона дар ҷаҳаннам бошанд!

117مَثَلُ مَا يُنفِقُونَ فِي هَٰذِهِ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيحٍ فِيهَا صِرٌّ أَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ ۚ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَلَٰكِنْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ

118يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا بِطَانَةً مِّن دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ ۚ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآيَاتِ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ

Эй касоне, ки имон овардаед, дӯсти ҳамрозе ғайр аз ҳамдинони худ магиред, ки дигарон аз ҳеҷ фасоде дар хаққи шумо кӯтоҳӣ намекунанд ва хостори ранҷу машаққати шумоянд. Ва душманӣ аз гуфторашон ошкор аст ва он кина, ки дар дил доранд, бештар аст аз он чӣ ба забон меоваранд. Оётро бароятон ошкор сохтем, агар ба ақл дарёбед!

119هَا أَنتُمْ أُولَاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِالْكِتَابِ كُلِّهِ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ ۚ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ

Огоҳ бошед, ки шумо ононро дӯст медоред ва ҳол он ки онҳо шуморо дӯст надоранд. Шумо ба ҳамаи ин китоб имон овардаед. Чун шуморо бубинанд, гӯянд: «Мо ҳам имон овардаем». Ва чун хилват кунанд, аз ғояти кинае, ки ба Шумо доранд, сарангушти худ ба дандон газанд. Бигӯ: «Дар кинаи хеш бимиред! Албатта Худо ба он чӣ дар дилҳост, огоҳ аст».

← Оят 116 📖 Аль Имран Оят 118 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

117Оят

Тарҷума — Аль Имран 117

Сураи Аль Имран Оят 117 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Он чӣ инҳо дар ин ҷаҳон хайр мекунанд, ҳамонанди он…

Сураи Оят 117/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 115–119. Ба Тоҷикӣ: Русский.