آل عمران سۈرىسى — ئايەت 126

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• بُشْرَىٰ: خۇشخەۋەر، بېشارەت.
• لِتَطْمَئِنَّ: تىنچلىنىش، خاتىرجەم بولۇش، كۆڭۈل تىنچلىقىغا ئېرىشىش.
• الْعَزِيزِ: غالىب، ھېچكىم ئۇنىڭغا غالىب كېلەلمەيدىغان قۇدرەتلىك.
• الْحَكِيمِ: ھېكمەتلىك، ھەر ئىشى ھېكمەت بىلەن بولىدىغان.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە مۇئمىنلەرگە خىتاب قىلىپ، ئۇلارغا پەرىشتىلەر بىلەن ياردەم بېرىش ۋەدىسىنىڭ ھېكمىتىنى بايان قىلىدۇ. ئاللاھ بۇ ياردەمنى پەقەت سىلەرگە خۇشخەۋەر بولۇشى ئۈچۈن ۋە كۆڭۈللىرىڭلار شۇ ئارقىلىق تىنچلىنىشى ئۈچۈن قىلدى. يەنى بۇ ئىلاھىي ياردەم سىلەرنىڭ دىلىڭلارغا تەسەللى بېرىش، دۈشمەننىڭ كۆپلۈكى ۋە ئۆزۈڭلارنىڭ ئازلىقىدىن قورقماسلىقىڭلار ئۈچۈن بېرىلگەن بىر بېشارەتتۇر. ئەمەلىيەتتە غەلىبە پەقەت ماددىي سەۋەبلەر ياكى كۈچ-قۇۋۋەت بىلەن ئەمەس، بەلكى پەقەت ئاللاھنىڭ دەرگاھىدىن كېلىدۇ. ئاللاھ غالىبتۇر، ھېچكىم ئۇنىڭغا غالىب كېلەلمەيدۇ؛ ھېكمەتلىكتۇر، ھەر ئىشى ۋە ھەر تەدبىرى ئىنتايىن ھېكمەتلىك ۋە پۇختا. شۇڭا مۇئمىنلەر پەقەت ئاللاھقا تايىنىشى، ئۇنىڭدىن ياردەم تىلىشى ۋە ئۇنىڭغا تەۋەككۈل قىلىشى كېرەك.

1. بۇ ئايەتتىن ئېلىنىدىغان پايدىلار ۋە ئىبرەتلەر:

• ئاللاھنىڭ ياردىمى ۋە غەلىبىسى پەقەت ئۇنىڭ دەرگاھىدىن كېلىدۇ؛ ماددىي سەۋەبلەر پەقەت بىر ۋاسىتىدۇر، ئەسلى تەسىر قىلغۇچى ئاللاھتۇر.
• ئاللاھ مۇئمىنلەرنىڭ كۆڭۈللىرىنى تىنچلاندۇرۇش ۋە ئۇلارغا خۇشخەۋەر بېرىش ئۈچۈن ئىلاھىي ياردەم ۋە بېشارەتلەرنى نازىل قىلىدۇ، بۇ ئاللاھنىڭ مۇئمىنلەرگە بولغان مېھرىبانلىقى ۋە غەمخورلۇقىنى كۆرسىتىدۇ.
• مۇئمىنلەر قىيىنچىلىق ۋە سىناقلارغا دۇچ كەلگەندە، دۈشمەننىڭ كۆپلۈكى ياكى ئۆزىنىڭ ئازلىقىدىن ئۈمىدسىزلىككە چۆكمەسلىكى، بەلكى ئاللاھقا تايىنىپ، ئۇنىڭ ياردىمىگە ئىشەنچ قىلىشى كېرەك.
• ئاللاھنىڭ ئىسمىدىكى «ئەزىز» ۋە «ھەكىم» سۈپەتلىرى مۇئمىنلەرگە ئاللاھنىڭ قۇدرىتى ۋە ھېكمىتىگە تولۇق ئىشەنچ قىلىشنى، ھەر ئىشتا ئۇنىڭ ھېكمىتىگە رازى بولۇشنى ئۆگىتىدۇ.
• بۇ ئايەت ئىسلام دىنىنىڭ ئاساسىي پرىنسىپى بولغان تەۋەككۈل ۋە ئاللاھقا تايىنىش روھىنى تەكىتلەيدۇ، بۇ مۇئمىنلەرنىڭ قەلبىنى كۈچلەندۈرۈپ، ئىمانىنى مۇستەھكەملەيدۇ.