Surat Ali Imran — Ayat 148

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• فَآتَاهُمُ: banjur diparingi marang dheweke
• ثَوَابَ الدُّنْيَا: ganjaran ing donya
• وَحُسْنَ ثَوَابِ الْآخِرَةِ: lan ganjaran akherat kang paling becik
• الْمُحْسِنِينَ: wong-wong kang padha nindakake kabecikan

1. Tafsir ayat:

Allah SWT banjur paring ganjaran marang para wong kang sabar mau ing donya iki, yaiku kemenangan nalika ngadhepi mungsuhe, lan diparingi kekuwatan sarta panguwasa ing bumi. Kajaba iku, dheweke uga diparingi ganjaran kang luwih becik lan langgeng ing akherat, yaiku swarga kang kebak kanikmatan lan keridhoan saka Allah. Allah SWT iku tresna banget marang saben wong kang nindakake kabecikan, yaiku wong kang ngabekti marang Allah kanthi bener lan uga tumindak becik marang sesama makhluk. Wong-wong kang kaya mangkono iku bakal tansah diparingi pitulungan lan berkah saka Allah ing saben urip.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen sabar lan taat marang Allah iku mesthi ana ganjarane, ora mung ing akherat nanging uga ing donya.
• Allah iku Maha Adil lan Maha Welas, mula sapa wae kang nindakake kabecikan bakal diparingi ganjaran kang luwih apik.
• Wong kang seneng nindakake kabecikan (muhsinin) iku kalebu wong kang ditresnani dening Allah, mula kita kudu tansah ngupayakake dadi wong kang muhsin.
• Ganjaran ing akherat iku luwih becik lan langgeng tinimbang ganjaran ing donya, mula kita ora kena mung ngudi urip ing donya wae.
• Ayat iki nuwuhake semangat kanggo tansah ngabekti marang Allah lan tumindak becik marang liyan, amarga kabeh iku bakal mbukak lawang berkah lan katresnan saka Allah.