Сураи Аль Имран Оят 148 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Худо подоши инҷаҳонӣ ва подоши неки онҷаҳониро ба онҳо арзонӣ…

Аль Имран · 148/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

فَآتَاهُمُ اللَّهُ ثَوَابَ الدُّنْيَا وَحُسْنَ ثَوَابِ الْآخِرَةِ ۗ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ۝١٤٨

🔤 Transliteration

Fa aataahumul laahu sawaabad dunyaa wa husna sawaabil Aakhirah; wallaahu yuhibbul muhsineen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Худо подоши инҷаҳонӣ ва подоши неки онҷаҳониро ба онҳо арзонӣ дошт ва Худо накӯкоронро дуст дорад!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳо:

فَآتَاهُمُ: Пас дод ба онҳо.
ثَوَابَ الدُّنْيَا: Подоши дунё.
حُسْنَ ثَوَابِ الْآخِرَةِ: Подоши некӯи охират.
الْمُحْسِنِينَ: Некӯкорон, онҳое ки корҳои нек мекунанд.

Тафсири оят:

Пас Худованд ба он бандагони содиқ ва сабркунандааш подоши дунёро ато кард, ки он пирӯзӣ бар душманон ва қудрату тавонмандӣ дар замин аст. Ҳамчунин ба онҳо подоши некӯи охиратро дод, ки он хушнудии Худованд аз онҳо ва неъматҳои ҷовидонӣ дар биҳиштҳои пурнеъмат мебошад. Ва Худованд ҳар касеро, ки дар ибодати Парвардигораш ва дар муомила бо бандагони Ӯ некӯкор бошад, дӯст медорад.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки Худованд ба бандагони некӯкор дар ҳар ду ҷаҳон подош медиҳад: дар дунё бо пирӯзӣ ва иззату эҳтиром, ва дар охират бо биҳишт ва хушнудии абадӣ.
Сабр ва некӯкорӣ сабаби муҳаббати Худованд мегардад. Ҳар кас хоҳад, ки Худованд ӯро дӯст дорад, бояд дар ибодат ва муомила бо мардум некӯкор бошад.
Подоши охират аз подоши дунё беҳтар ва арзишмандтар аст, зеро он ҷовидонӣ ва комил аст. Ин моро водор мекунад, ки барои охират бештар кӯшиш кунем.
Некӯкорӣ танҳо дар ибодат нест, балки дар муомила бо одамон низ зоҳир мешавад. Ин оят моро ба некӯӣ бо волидон, ҳамсоягон, дӯстон ва ҳамаи мардум даъват мекунад.
Худованд дӯстдори некӯкорон аст, ва ин бузургтарин мартаба барои инсон аст, ки Парвардигори олам ӯро дӯст бидорад.

📜 Оят 146-150 — Сураи Аль Имран

146وَكَأَيِّن مِّن نَّبِيٍّ قَاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ فَمَا وَهَنُوا لِمَا أَصَابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَمَا ضَعُفُوا وَمَا اسْتَكَانُوا ۗ وَاللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ

Чӣ басо паёмбароне, ки худодӯстони бисер ҳамроҳи онон ба ҷанг рафтанд ва дар роҳи Худо, ҳарчӣ ба онҳо расид, сустӣ накарданд ва нотавон нашуданд ва сар фуруд наёварданд ва Худо сабркунандагонро дӯст дорад.

147وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ إِلَّا أَن قَالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ

Суханашон ҷуз ин набуд, ки мегуфтанд: «Эй Парвардигори мо, гуноҳони моро ва зиёдаравиҳои моро дар корҳо биёмурз ва моро собитқадам гардон ва дар баробари кофирон ёрӣ кун».

148فَآتَاهُمُ اللَّهُ ثَوَابَ الدُّنْيَا وَحُسْنَ ثَوَابِ الْآخِرَةِ ۗ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ

Худо подоши инҷаҳонӣ ва подоши неки онҷаҳониро ба онҳо арзонӣ дошт ва Худо накӯкоронро дуст дорад!

149يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِن تُطِيعُوا الَّذِينَ كَفَرُوا يَرُدُّوكُمْ عَلَىٰ أَعْقَابِكُمْ فَتَنقَلِبُوا خَاسِرِينَ

Эй касоне, ки имон овардаед, агар ба кофирон пайрави кунед, шуморо ба дини пешина бармегардонанд, пас зиёндида бозмегардед.

150بَلِ اللَّهُ مَوْلَاكُمْ ۖ وَهُوَ خَيْرُ النَّاصِرِينَ

На, ёрикунандаи шумо Худованд аст, ки беҳгарини ёрикунандагон аст!

← Оят 147 📖 Аль Имран Оят 149 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

148Оят

Тарҷума — Аль Имран 148

Сураи Аль Имран Оят 148 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Худо подоши инҷаҳонӣ ва подоши неки онҷаҳониро ба онҳо арзонӣ…

Сураи Оят 148/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 146–150. Ба Тоҷикӣ: Русский.