Surat Ali Imran — Ayat 149

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا: Hei para wong kang padha mukmin, yaiku wong-wong kang padha ngakoni Allah lan Rasul-Ne sarta nindakake syari'ate.
• إِنْ تُطِيعُوا: Yen sira padha manut marang.
• الَّذِينَ كَفَرُوا: Wong-wong kang kafir, yaiku Yahudi, Nasrani, munafik, lan musyrikin.
• يَرُدُّوكُمْ عَلَىٰ أَعْقَابِكُمْ: Padha mbaliake sira menyang mburi, tegese padha ngulihake sira marang kahanan sadurunge, yaiku syirik lan kafir.
• فَتَنْقَلِبُوا: Banjur sira padha bali dadi.
• خَاسِرِينَ: Wong-wong kang padha kapitunan, yaiku kapitunan ing donya lan akhirat.

2) Penjlentrehan ayat:

Hei para wong kang padha iman marang Allah lan padha nuruti Rasul-Ne, yen sira padha manut marang pangajak-ajake wong-wong kafir — yaiku Yahudi, Nasrani, musyrikin, lan wong-wong munafik — ing babagan kang nyimpang saka dalan bener, mula wong-wong kafir mau bakal mbaliake sira saka iman, padha ngulihake sira marang kahanan sadurunge nalika isih kafir lan syirik marang Allah. Yen nganti kedadeyan mangkono, sira bakal dadi wong kang kapitunan gedhe, yaiku kapitunan ing donya lan akhirat, amarga sira wis nglirwakake kabegjan iman lan ngganti karo kacilakan kafir.

Wong-wong kafir iku ora bakal bisa menehi pituduh kang bener marang sira, amarga dheweke dhewe wis kesasar saka dalan kang bener. Dadi manut marang dheweke iku ateges ngrusak awake dhewe lan nglirwakake pituduh Allah kang wis cetha lan bener.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk saka ayat iki:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya ora gampang manut marang wong-wong kang ora iman marang Allah, utamane ing babagan agama lan keyakinan, amarga bisa nyimpangake kita saka dalan kang bener.
• Iman iku nikmat kang paling gedhe saka Allah. Mula kudu dijaga kanthi tenanan supaya ora ilang lan ora dadi wong kang kapitunan.
• Wong mukmin kudu tansah ngati-ati lan ora gampang kena pengaruh saka pangajak-ajake wong kang nyimpang saka agama, sanajan pangajak-ajake mau katon apik utawa nyenengake.
• Ayat iki nuduhake yen manut marang wong kafir ing babagan kang nyalahi agama iku bisa nyebabake kita bali marang kekafiran lan dadi wong kang rugi ing donya lan akhirat.
• Iman lan Islam iku dalan kanggo entuk kabegjan sejati. Sapa wae kang ninggalake dalan iki, dheweke bakal kapitunan gedhe.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah ngendelake Allah lan Rasul-Ne minangka sumber pituduh kang bener, lan ora ngendelake marang manungsa kang ora duwe pituduh saka Allah.