Surja Ali-Imran — Ajet 148

Kuptimet e fjalëve:

• Thevabin e dynjasë: ndihmën, fitoren dhe plaçkën e luftës që ua dha Allahu atyre në këtë botë.
• Dhe të mirën e shpërblimit të ahiretit: kënaqësinë e Allahut dhe Xhenetin, i cili është shpërblimi më i mirë dhe i përjetshëm.
• Muhsinët: ata që e adhurojnë Allahun sikur e shohin Atë, dhe që sillen mirë me krijesat e Tij.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar u dha atyre që duruan dhe që iu përgjigjën thirrjes së Tij, shpërblimin e kësaj bote, duke i ndihmuar kundër armiqve të tyre dhe duke u dhënë fitore e pushtet në tokë, si dhe plaçkë lufte. Ndërsa në ahiret, Ai ua ruajti atyre shpërblimin më të bukur, që është kënaqësia e Tij dhe Xheneti me begatitë e përjetshme. Përmendja e "mirësisë" për shpërblimin e ahiretit tregon se ai është shpërblimi i vërtetë dhe i plotë, i cili nuk mund të krahasohet me asnjë të mirë të kësaj bote. Në fund të ajetit, Allahu thekson se Ai i do muhsinët, pra ata që e adhurojnë Atë me sinqeritet dhe që sillen mirë me njerëzit, duke treguar se kjo është rruga që të fitohet dashuria e Allahut dhe shpërblimi i Tij i dyfishtë.

Përfitimet nga ajeti:

1. Durimi dhe bindja ndaj Allahut sjellin fitore dhe sukses në këtë botë, para shpërblimit të ahiretit.
2. Shpërblimi i Allahut për robërit e Tij nuk kufizohet vetëm në jetën tjetër, por Ai u jep atyre edhe në këtë botë, si shenjë e kujdesit dhe mirësisë së Tij.
3. Dashuria e Allahut është dhurata më e madhe që mund ta arrijë njeriu, dhe ajo fitohet përmes sinqeritetit në adhurim dhe mirësisë ndaj krijesave.
4. Ajeti na nxit që të jemi nga muhsinët, duke e kombinuar adhurimin e bukur me sjelljen e mirë ndaj njerëzve, sepse kjo është rruga që të fitojmë kënaqësinë e Allahut në të dyja botët.