Suurah Aal-Imraan — Aayad 148

Macnaha Erayada:

• Fa-aataahum: Markaasuu siiyey Allaah.
• Thawaaba dunyaa: Abaalmarinta adduunka, sida gargaarka iyo guusha.
• Wanaagga abaalmarinta aakhiro: Jannada iyo raalli ahaanshaha Eebbe.

Tafsiirka:

Markii ay sabreen (adkaysteen) kuwa xaqa raacay, oo ay ku hogaamiyeen amarka Eebbe, waxaa iyaga siiyey Allaah abaalmarinta adduunka, taasoo ah gargaarka iyo guusha ay ka heleen cadaawayaashooda, iyo maamulka dhulka, iyo wixii la mid ah oo khayr ah. Sidoo kale wuxuu u darbay iyaga abaalmarinta aakhiro ee wanaagsan, taasoo ah raalli ahaanshaha Eebbe, iyo naxariistiisa, iyo Jannada ay ku dhex raaxaysanayaan waligood. Allaah wuxuu jeclaadaa kuwa wanaagga fala, kuwa u fiiriya cibaadadooda Eebbe, oo u wanaajiya dhaqankooda dadka, oo ku camal fala wanaagga qiyaastooda iyo dhammaan hawlaha kale.

Faa'iidooyinka laga qaato aayadda:

1. Sabrka wuxuu leeyahay abaalmarin laba geesood ah: Mid adduunka ah (gargaar iyo guul) iyo mid aakhiro ah (Janno iyo raalli ahaansho). Tan waxay ku boorrinaysaa mu'uminka inay ku adkaystaan sabrka marka ay la kulmaan dhibaatooyin.
2. Wanaagga faliddu waa sababta jeclaanshaha Eebbe: Allaah wuxuu jeclaadaa kuwa wanaagga fala, taasoo muujinaysa in wanaagga lagu gaaro jeclaanshaha Ilaahay, kaasoo ah nolosha ugu sarraysa ee mu'uminku rabo.
3. Isku darka adduunka iyo aakhiro waa sharciga Islaamka: Diinta Islaamka ma aha mid ka fogaata adduunka, laakiin waxay ku boorrinaysaa in la raadsado khayrka adduunka iyo aakhiro labadaba, sida aayadda ku cad.
4. Dhiirigelin dadka inay ku camal falaan wanaagga: Aayaddu waxay u furanaysaa dadka rajo weyn, oo ah in wanaagga lagu abaalmarin doono labada nolood, taasoo ka dhigeysa Islaamka diin farxad iyo rajo leh.