Surah Aal-Imran — Aya 149

Ma’anonin Kalmomin:

• A’qabinku: Ƙafafunku na baya, wato komawa ga kafirci da jahiliyya.
• Khasirin: Masu hasara a duniya da lahira.

Fassara:

Ya ku waɗanda suka yi imani da Allah da Manzonsa kuma suka yi aiki da Shari’arsa! Idan kun yi ɗa’a ga waɗanda suka kafirta — daga Yahudawa, Nasara, munafukai, da mushirikai — a cikin abin da suke umartan ku da shi na ɓata da kuma abin da suke hana ku na gaskiya, to za su mayar da ku ga kafirci da jahiliyya, su fidda ku daga addinin Musulunci. Sa’an nan za ku koma masu hasara a duniya da lahira, domin kun canza daga riba (imani) zuwa hasara (kafirci), kuma hasararku za ta tabbata a duniya ta hanyar wulakanci da shan kaye, a lahira kuma ta hanyar azabar wuta.

Fa’idodin da aka samu:

1. Kyautar Allah ga muminai da gargaɗinsu game da haɗarin bin umarnin kafirai, domin hakan na kai su ga ridda da halaka.
2. Nuna cewa kafirai ba su da alheri ga muminai; duk abin da suke yi shi ne neman su janye su daga addininsu.
3. Ƙarfafa muminai su tsaya tsayin daka a kan imaninsu, su kauce wa duk wata hanya da za ta kai su ga komawa baya.
4. Gargaɗi cewa hasara ta gaskiya ita ce barin imani da komawa ga kafirci, wanda ke ɓata aikin mutum a duniya da lahira.
5. Ƙaunar Musulunci da nuna darajarsa, domin Allah yana kare muminai daga duk wani abu da zai cutar da addininsu da rayuwarsu.