Сураи Аль Имран Оят 37 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Пас Парвардигораш он духтарро ба некӣ аз ӯ пазируфт ва…

Аль Имран · 37/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَأَنبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۖ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَ وَجَدَ عِندَهَا رِزْقًا ۖ قَالَ يَا مَرْيَمُ أَنَّىٰ لَكِ هَٰذَا ۖ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِندِ اللَّهِ ۖ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَن يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ ۝٣٧

🔤 Transliteration

Fataqabbalahaa Rabbuhaa biqaboolin hasaninw wa ambatahaa nabaatan hasananw wa kaffalahaa Zakariyyaa kullamaa dakhala `alaihaa Zakariyyal Mihraaba wajada `indahaa rizqan qaala yaa Maryamu annaa laki haazaa qaalat huwa min `indil laahi innal laaha yarzuqu mai yashaaa`u bighairi hisaab

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Пас Парвардигораш он духтарро ба некӣ аз ӯ пазируфт ва ба тарзе писандида парваришаш дод ва Закариёро ба сарпарастии ӯ вобаста кард. Ва ҳар вақт, ки Закариё ба меҳроб назди ӯ мерафт, пеши ӯ хӯрданӣ меёфт, Мегуфт: «Эй Марям, инҳо барои ту аз куҷо мерасад?» Марям мегуфт: «Аз ҷониби Худо;» зеро Ӯ ҳар касро, ки бихоҳад, беҳисоб рӯзӣ медиҳад.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

فَتَقَبَّلَهَا: Пас қабул кард ӯро.
بِقَبُولٍ حَسَنٍ: Бо қабули некӯ.
وَأَنبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا: Ва парвариш кард ӯро парвариши некӯ.
وَكَفَّلَهَا: Ва кафил гардонид ӯро.
الْمِحْرَابَ: Ҷои ибодат, ҳуҷраи махсус дар масҷид.
أَنَّىٰ لَكِ هَٰذَا: Аз куҷо барои ту ин аст?
بِغَيْرِ حِسَابٍ: Бе ҳисоб, яъне бе ҳадду ҳисоб.

Тафсири оят:

Пас Худованд дуои модари Марямро иҷобат кард ва ӯро бо қабули некӯ пазируфт. Ӯро парвариши некӯ дод ва тарбияти шоиста намуд, то ки дар покӣ ва некӯкорӣ рӯзгор гузаронад. Худо дилҳои бандагони солеҳро ба ӯ меҳрубон гардонид ва кафолати ӯро ба Закариё супурд. Закариё ҳар вақте ба ҳуҷраи ибодати Марям дохил мешуд, назди ӯ ризқи фаровон ва неъматҳои гуногунро меёфт, ки аз ғайби Худо ба ӯ мерасид. Закариё бо ҳайрат мепурсид: "Эй Марям, ин ризқ аз куҷо барои ту омад?" Марям дар ҷавоб мегуфт: "Ин аз ҷониби Худост. Ҳамоно Худо ҳар касеро ки бихоҳад, бе ҳисоб ва бе ҳадду канор ризқ медиҳад."

Фоидаҳои оят:

Худованд дуои бандагони солеҳро иҷобат мекунад ва назрҳои онҳоро қабул мегардонад.
Парвариши фарзанд дар муҳити пок ва тарбияти некӯ аз муҳимтарин вазифаҳои волидон аст.
Худо кафолати бандагони солеҳро ба дасти одамони некӯ месупорад ва дилҳоро ба онҳо меҳрубон мегардонад.
Ризқи Худо бе ҳисоб ва бе ҳадду канор аст ва ӯ ҳар касеро ки бихоҳад, аз роҳҳои ғайричашмдошт ризқ медиҳад.
Таваккул ба Худо ва бовар ба ризқи ӯ дилро ором ва умедвор мегардонад.
Покӣ ва ибодат дар ҷои хосса боиси ҷалби неъматҳои Худо мегардад.
Ин оят моро ба дуо, сабр ва таваккул ба Худованд тарғиб мекунад ва муҳаббати моро ба ислом ва Қуръон зиёд месозад.

📜 Оят 35-39 — Сураи Аль Имран

35إِذْ قَالَتِ امْرَأَتُ عِمْرَانَ رَبِّ إِنِّي نَذَرْتُ لَكَ مَا فِي بَطْنِي مُحَرَّرًا فَتَقَبَّلْ مِنِّي ۖ إِنَّكَ أَنتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ

Ва зани Имрон гуфт: «Эй Парвардигори ман, назр кардам, ки он чӣ дар шикам дорам, аз кори инҷаҳонӣ озоду танҳо дар хидмати Ту бошад. Ин назрро аз ман бипазир, ки Ту шунаво ва доноӣ».

36فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُهَا أُنثَىٰ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْأُنثَىٰ ۖ وَإِنِّي سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَإِنِّي أُعِيذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ

Чун фарзанди хеш бизод, гуфт: «Эй Парвардигори ман, ин ки зойидаам, духтар аст — ва Худо ба он чӣ зоида буд, донотар аст — ва писар чун духтар нест. Ӯро Марям ном ниҳодам. Ӯ ва фарзандашро аз шайтони раҷим дар паноҳи Ту месупорам».

37فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَأَنبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۖ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَ وَجَدَ عِندَهَا رِزْقًا ۖ قَالَ يَا مَرْيَمُ أَنَّىٰ لَكِ هَٰذَا ۖ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِندِ اللَّهِ ۖ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَن يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

38هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهُ ۖ قَالَ رَبِّ هَبْ لِي مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً ۖ إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعَاءِ

Дар он ҷо Закариё Парвардигорашро нидо дод ва гуфт: «Эй Парвардигори ман, маро аз ҷониби худ фарзанде покиза ато кун, албатта Ту дуъоро мешунавӣ».

39فَنَادَتْهُ الْمَلَائِكَةُ وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي فِي الْمِحْرَابِ أَنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيَىٰ مُصَدِّقًا بِكَلِمَةٍ مِّنَ اللَّهِ وَسَيِّدًا وَحَصُورًا وَنَبِيًّا مِّنَ الصَّالِحِينَ

Пас-ҳамчунон, ки дар меҳроб ба намоз истода буд, фариштагон нидояш доданд: «Худо туро ба Яҳё хушхабар медиҳад. Ӯ калимаи Худоро тасдиқ мекунад ва худ бузургест безор аз занон ва паёмбарест аз шоистагон».

← Оят 36 📖 Аль Имран Оят 38 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

37Оят

Тарҷума — Аль Имран 37

Сураи Аль Имран Оят 37 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Пас Парвардигораш он духтарро ба некӣ аз ӯ пазируфт ва…

Сураи Оят 37/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 35–39. Ба Тоҷикӣ: Русский.