Сураи Аль Имран Оят 38 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Дар он ҷо Закариё Парвардигорашро нидо дод ва гуфт: «Эй…

Аль Имран · 38/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهُ ۖ قَالَ رَبِّ هَبْ لِي مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً ۖ إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعَاءِ ۝٣٨

🔤 Transliteration

Hunaaalika da`aa Zakariyyaa Rabbahoo qaala Rabbi hab lee mil ladunka zurriyyatan taiyibatan innaka samee`ud du`aaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Дар он ҷо Закариё Парвардигорашро нидо дод ва гуфт: «Эй Парвардигори ман, маро аз ҷониби худ фарзанде покиза ато кун, албатта Ту дуъоро мешунавӣ».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки шарҳ талаб мекунанд:

Ҳуно́лика: дар он ҷо, дар он вақт, яъне ҳангоми дидани он неъмат.
Ҳаб лӣ: ба ман ато кун, ба ман бибахш.
Мин ладунка: аз ҷониби Худ, аз назди Худо.
Зурриятан тоййибатан: фарзанди поки некӯ, наслҳои солеҳ.
Самӣъуд-дуъоъ: шунавандаи дуо, яъне дуои бандагонашро мешунавад ва иҷобат мекунад.

Тафсири оят:

Дар он лаҳзае, ки Закариё (алайҳис-салом) дид, ки Худованд ба Марям (алайҳис-салом) ризқи фаровон ва неъматҳои ғайриоддӣ ато кардааст, дар дили ӯ умед ба фарзанди солеҳ бедор шуд. Ӯ бо вуҷуди пирӣ ва бефарзандӣ аз зани худ, ба сӯи Парвардигораш рӯ овард ва бо ихлос гуфт: «Эй Парвардигори ман, аз ҷониби Худ ба ман фарзанди пок ва солеҳ ато кун. Ҳамоно Ту дуои бандагонатро мешунавӣ ва иҷобат мекунӣ». Закариё (алайҳис-салом) аз дидани қудрати Худо дар ризқи Марям фаҳмид, ки Худованд ба ҳар чиз тавон аст ва метавонад ба ӯ низ дар пирӣ фарзанд ато кунад. Ӯ бо бовар ва умеди комил ба Худо дуо кард ва Худоро бо сифати «шунавандаи дуо» ситоиш намуд.

Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд:

Худованд ба ҳар чиз тавон аст; Ӯ метавонад дар ҳолате, ки ҳамаи воситаҳо баста шудаанд, фарзанди солеҳ ато кунад.
Дидани неъматҳои Худо дар дигарон бояд сабаби умедворӣ ва дуо кардан ба Худо шавад, на ҳасад.
Дуо кардан ба Худо ва талаб кардани фарзанди солеҳ суннати паёмбарон аст.
Беҳтарин чизе, ки падару модар аз Худо металабанд, фарзанди пок ва солеҳ аст, на танҳо фарзанд.
Худо дуои бандагони худро мешунавад ва ҳеҷ дуое беҷавоб намемонад; ё дар дунё иҷобат мешавад ё дар охират барои банда беҳтар аст.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ҳамеша бо умед ва бовар ба Худо дуо кунем ва аз раҳмати Ӯ ноумед нашавем.

📜 Оят 36-40 — Сураи Аль Имран

36فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُهَا أُنثَىٰ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْأُنثَىٰ ۖ وَإِنِّي سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَإِنِّي أُعِيذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ

Чун фарзанди хеш бизод, гуфт: «Эй Парвардигори ман, ин ки зойидаам, духтар аст — ва Худо ба он чӣ зоида буд, донотар аст — ва писар чун духтар нест. Ӯро Марям ном ниҳодам. Ӯ ва фарзандашро аз шайтони раҷим дар паноҳи Ту месупорам».

37فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَأَنبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۖ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَ وَجَدَ عِندَهَا رِزْقًا ۖ قَالَ يَا مَرْيَمُ أَنَّىٰ لَكِ هَٰذَا ۖ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِندِ اللَّهِ ۖ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَن يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

Пас Парвардигораш он духтарро ба некӣ аз ӯ пазируфт ва ба тарзе писандида парваришаш дод ва Закариёро ба сарпарастии ӯ вобаста кард. Ва ҳар вақт, ки Закариё ба меҳроб назди ӯ мерафт, пеши ӯ хӯрданӣ меёфт, Мегуфт: «Эй Марям, инҳо барои ту аз куҷо мерасад?» Марям мегуфт: «Аз ҷониби Худо;» зеро Ӯ ҳар касро, ки бихоҳад, беҳисоб рӯзӣ медиҳад.

38هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهُ ۖ قَالَ رَبِّ هَبْ لِي مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً ۖ إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعَاءِ

39فَنَادَتْهُ الْمَلَائِكَةُ وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي فِي الْمِحْرَابِ أَنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيَىٰ مُصَدِّقًا بِكَلِمَةٍ مِّنَ اللَّهِ وَسَيِّدًا وَحَصُورًا وَنَبِيًّا مِّنَ الصَّالِحِينَ

Пас-ҳамчунон, ки дар меҳроб ба намоз истода буд, фариштагон нидояш доданд: «Худо туро ба Яҳё хушхабар медиҳад. Ӯ калимаи Худоро тасдиқ мекунад ва худ бузургест безор аз занон ва паёмбарест аз шоистагон».

40قَالَ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي غُلَامٌ وَقَدْ بَلَغَنِيَ الْكِبَرُ وَامْرَأَتِي عَاقِرٌ ۖ قَالَ كَذَٰلِكَ اللَّهُ يَفْعَلُ مَا يَشَاءُ

Гуфт: «Эй Парвардигори ман, чӣ гуна маро писаре бошад, дар ҳоле ки ба пирӣ расидаам ва занам нозост?» Гуфт; Ба он сон, ки Худо ҳар чӣ бихоҳад, мекунад».

← Оят 37 📖 Аль Имран Оят 39 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

38Оят

Тарҷума — Аль Имран 38

Сураи Аль Имран Оят 38 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Дар он ҷо Закариё Парвардигорашро нидо дод ва гуфт: «Эй…

Сураи Оят 38/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 36–40. Ба Тоҷикӣ: Русский.