Аль Имран · 36/200
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран
فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُهَا أُنثَىٰ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْأُنثَىٰ ۖ وَإِنِّي سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَإِنِّي أُعِيذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ ۝٣٦
Falammaa waqa`athaa qaalat Rabbi innee wada`tuhaaa unsaa wallaahu a`lamu bimaa wada`at wa laisaz zakaru kalunsaa wa innee sammaituhaa Maryama wa innee u`eezuhaa bika wa zurriyyatahaa minash Shaitaanir Rajeem
📖 Ба Тоҷикӣ
Чун фарзанди хеш бизод, гуфт: «Эй Парвардигори ман, ин ки зойидаам, духтар аст — ва Худо ба он чӣ зоида буд, донотар аст — ва писар чун духтар нест. Ӯро Марям ном ниҳодам. Ӯ ва фарзандашро аз шайтони раҷим дар паноҳи Ту месупорам».

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳои душворфаҳм:
  • وَضَعَتْهَا: таваллуд кард ӯро.
  • أُنثَى: духтар.
  • أُعِيذُهَا: паноҳ медиҳам ӯро, дар амони Худо қарор медиҳам.
  • ذُرِّيَّتَهَا: фарзандон ва наслаш.
  • الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ: шайтони рондашуда аз раҳмати Худо.
  1. Тафсири оят:

Ҳангоме ки зани Имрон фарзанди худро ба дунё овард, гуфт: «Парвардигоро! Ман духтар таваллуд кардам». Вай умедвор буд, ки фарзанди ӯ писар бошад, то дар хидмати Байтулмуқаддас қарор гирад, зеро писарон барои ин хидмат қувват ва тавони бештар доранд. Худованд ба он чи вай таваллуд карда буд, огоҳтар аст ва медонад, ки ин духтар чӣ гуна шараф ва мартабаеро соҳиб хоҳад шуд. Сипас гуфт: «Ман ӯро Марям ном гузоштам ва ӯ ва наслашро аз шайтони рондашуда дар паноҳи Ту қарор медиҳам».

  1. Фоидаҳои оят:
  • Ин оят нишон медиҳад, ки банда метавонад орзуҳои худро ба Худо бигӯяд ва аз Ӯ ёрӣ бихоҳад, ҳатто агар он чи ба даст овардааст, бо хоҳиши ӯ мувофиқ набошад ҳам.
  • Худованд беҳтар медонад, ки дар чизе ки ба бандааш медиҳад, хайр ва ҳикмат чист; шояд чизе ки мо ноқис мешуморем, дар назди Худо бузург ва бобаракат бошад.
  • Падару модар бояд фарзандони худро ба Худо супоранд ва аз шарри шайтон ба Ӯ паноҳ баранд.
  • Номгузории нек барои фарзанд суннати некӯст ва дар тарбияти ӯ таъсири бузург дорад.
  • Ин оят моро ба дуо, таваккул ва умедворӣ ба раҳмати Худо тарғиб мекунад ва меомӯзад, ки ҳеҷ гоҳ аз лутфи Парвардигор ноумед нашавем.


📜 Оят 34-38 — Сураи Аль Имран

34ذُرِّيَّةً بَعْضُهَا مِن بَعْضٍ ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
Фарзандоне буданд баъзе аз насли баъзе дигар падидомада. Ва Худо шунаво ва доност!
35إِذْ قَالَتِ امْرَأَتُ عِمْرَانَ رَبِّ إِنِّي نَذَرْتُ لَكَ مَا فِي بَطْنِي مُحَرَّرًا فَتَقَبَّلْ مِنِّي ۖ إِنَّكَ أَنتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
Ва зани Имрон гуфт: «Эй Парвардигори ман, назр кардам, ки он чӣ дар шикам дорам, аз кори инҷаҳонӣ озоду танҳо дар хидмати Ту бошад. Ин назрро аз ман бипазир, ки Ту шунаво ва доноӣ».
36فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُهَا أُنثَىٰ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْأُنثَىٰ ۖ وَإِنِّي سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَإِنِّي أُعِيذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ
Чун фарзанди хеш бизод, гуфт: «Эй Парвардигори ман, ин ки зойидаам, духтар аст — ва Худо ба он чӣ зоида буд, донотар аст — ва писар чун духтар нест. Ӯро Марям ном ниҳодам. Ӯ ва фарзандашро аз шайтони раҷим дар паноҳи Ту месупорам».
37فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَأَنبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۖ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَ وَجَدَ عِندَهَا رِزْقًا ۖ قَالَ يَا مَرْيَمُ أَنَّىٰ لَكِ هَٰذَا ۖ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِندِ اللَّهِ ۖ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَن يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ
Пас Парвардигораш он духтарро ба некӣ аз ӯ пазируфт ва ба тарзе писандида парваришаш дод ва Закариёро ба сарпарастии ӯ вобаста кард. Ва ҳар вақт, ки Закариё ба меҳроб назди ӯ мерафт, пеши ӯ хӯрданӣ меёфт, Мегуфт: «Эй Марям, инҳо барои ту аз куҷо мерасад?» Марям мегуфт: «Аз ҷониби Худо;» зеро Ӯ ҳар касро, ки бихоҳад, беҳисоб рӯзӣ медиҳад.
38هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهُ ۖ قَالَ رَبِّ هَبْ لِي مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً ۖ إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعَاءِ
Дар он ҷо Закариё Парвардигорашро нидо дод ва гуфт: «Эй Парвардигори ман, маро аз ҷониби худ фарзанде покиза ато кун, албатта Ту дуъоро мешунавӣ».
Аль ИмранФеҳристи Қуръон
200Оят
MedinanRevelation
36Оят

Тарҷума — Аль Имран 36

Сураи Аль Имран Оят 36 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чун фарзанди хеш бизод, гуфт: «Эй Парвардигори ман, ин ки…

Сураи Оят 36/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 34–38. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers