Sura Al-Imran — Werset 80

Znaczenie słów:

• Arbaban (أَرْبَابًا) – panami, władcami, którym oddaje się cześć i posłuszeństwo boskie.
• Aya'murukum (أَيَأْمُرُكُمْ) – czy nakazuje wam? – pytanie retoryczne wyrażające zaprzeczenie i zdumienie.
• Kufr (بِالْكُفْرِ) – niewiara w Allaha i Jego jedyność.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Allah – Wzniosły i Święty – wyjaśnia, że nie do pomyślenia jest, aby prorok lub wysłannik Boży nakazywał ludziom oddawanie czci komukolwiek poza Allahem. Żaden z proroków ani posłańców nie mógłby polecić swoim naśladowcom, aby czynili sobie aniołów lub proroków panami, którym oddaje się boską cześć. Aniołowie są stworzeniami Allaha, poddanymi Jego woli, a prorocy – Jego sługami i posłańcami. Jak zatem ktokolwiek z nich mógłby żądać, by ludzie oddawali im cześć należną wyłącznie Stwórcy?

Werset ten nawiązuje do praktyk niektórych grup – jak Arabowie z czasów przedislamskich, którzy uważali aniołów za córki Boga, czy też Żydzi i chrześcijanie, którzy nadali boski status 'Uzajrowi (Ezdraszowi) i Jezusowi (Mesjaszowi) – i odrzuca takie przekonania z całą stanowczością.

Następnie Allah zadaje retoryczne pytanie, które ma obnażyć absurdalność takiego założenia: *„Czyż miałby nakazywać wam niewiarę, skoro już jesteście muzułmanami?"* – czyli: czy można sobie wyobrazić, że prorok, który całe życie wzywał do jedności Boga i poddania się Jemu, nagle nakazałby swoim wyznawcom oddawanie czci komuś innemu? To całkowicie sprzeczne z ich misją i naturą ich posłannictwa. Prorocy zawsze wzywali do czystego monoteizmu (tawhid) i ostrzegali przed bałwochwalstwem w każdej formie.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Czysty monoteizm jest fundamentem wszystkich posłańców – każdy prorok, od Adama do Muhammada (niech pokój i błogosławieństwo będą z nimi wszystkimi), wzywał do oddawania czci wyłącznie Allahowi. Nikt z nich nie żądał dla siebie czci ani nie pozwalał na nią.
2. Zakaz przesadzania w czci dla stworzeń – nawet aniołowie i prorocy, mimo swojej wysokiej pozycji u Allaha, nie są godni boskiej czci. Miłość i szacunek do nich nie mogą przerodzić się w oddawanie im czci, która należy się wyłącznie Stwórcy.
3. Prawdziwa religia opiera się na rozumie i logice – Allah odwołuje się tutaj do zdrowego rozsądku, pokazując, że wiara w jednego Boga jest zgodna z naturą ludzką i rozumem, a bałwochwalstwo jest sprzeczne z logiką.
4. Islam jest religią poddania się Allahowi – samo słowo „muzułmanin" oznacza tego, kto poddał się Bogu. Kto prawdziwie poddał się Allahowi, nie może jednocześnie oddawać czci czemukolwiek innemu.
5. Ochrona przed fałszywymi naukami – werset ten uczy nas, abyśmy byli czujni wobec wszelkich prób nadawania boskich cech stworzeniom, nawet tym najbardziej szlachetnym, oraz abyśmy trzymali się nauki, że jedynym godnym czci jest Allah – Król, Święty, Jedyny.