Сураи Аль Имран — Оят 96

1. Маънои калимаҳои муҳим:

• بَيْتٍ (байт): хона, ки дар ин ҷо мақсуд Каъба аст.
• بِبَكَّةَ (Бакка): номи дигари Макка, шаҳри муқаддас.
• مُبَارَكًا (муборак): пурбарокат, ки хайру некӣ ва савоби он бисёр аст.
• هُدًى (ҳидоят): роҳнамоӣ ва нишондиҳандаи роҳи рост.
• لِلْعَالَمِينَ (лил-ъоламин): барои ҳамаи ҷаҳониён, тамоми мардум.

1. Тафсири оят:

Албатта, нахустин хонае, ки барои ибодати Худо ва барои тамоми мардум дар рӯи замин бино гузошта шуд, он хонаест, ки дар Бакка (Макка) қарор дорад — яъне Каъбаи муаззам. Ин хона хонаи Худост ва аз ҳар ҷиҳат пурбарокат аст: савоби амалҳои нек дар он чанд баробар зиёд мешавад, раҳмат ва баракати Худо дар он фурӯ меравад, ва мардум бо рӯ овардан ба он дар намоз ва бо қасди ҳаҷ ва умра ба сӯи он, ислоҳи дину дунё ва роҳи рост меёбанд. Ин хона роҳнамо ва ҳидоят барои ҳамаи ҷаҳониён аст, зеро қиблаи мусулмонон аст ва мардумро ба сӯи ибодати Худои ягона ва ягонагӣ раҳнамоӣ мекунад.

1. Фоидаҳои ин оят:

• Ин оят нишон медиҳад, ки Каъба нахустин хонаи ибодат дар рӯи замин аст ва онро Худованд барои тамоми мардум интихоб кардааст.
• Баракати ин хона на танҳо динӣ, балки дунёвӣ низ ҳаст; мардум аз гӯшаҳои гуногуни ҷаҳон ба сӯи он меоянд ва аз он баҳра мегиранд.
• Қибла будани Каъба барои мусулмонон ягонагӣ ва иттиҳоди умматро тақвият мекунад.
• Ин оят моро ба сӯи ибодати Худои ягона ва пайравӣ аз роҳи рост ҳидоят мекунад ва дар дилҳо муҳаббати Каъба ва зиёрати онро зиёд месозад.