Сураи Аль Имран Оят 95 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бигӯ: «Худо рост мегӯяд. Дини ҳанифи Иброҳимро пайравӣ кунед ва…

Аль Имран · 95/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

قُلْ صَدَقَ اللَّهُ ۗ فَاتَّبِعُوا مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ۝٩٥

🔤 Transliteration

Qul sadaqal laah; fattabi`oo Millata Ibraaheema Haneefanw wa maa kaana minal mush rikeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Бигӯ: «Худо рост мегӯяд. Дини ҳанифи Иброҳимро пайравӣ кунед ва ӯ аз мушрикон набуд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

«مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ»: роҳу ойини Иброҳим (алайҳис-салом), яъне дини ислом ва тавҳид.
«حَنِيفًا»: каҷшаванда аз ҳамаи динҳои ботил ба сӯи дини ҳақ, яктопараст ва рӯйгардон аз ширк.
«مُشْرِكِينَ»: касоне, ки барои Худо шарик месозанд.

Тафсири оят:

Худованд ба Пайғамбари худ (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) мефармояд: бигӯ ба мардум, ки Худо дар он чӣ хабар додааст ва дар он чӣ шаръ кардааст, рост мегӯяд. Пас агар шумо дар дӯстӣ ва пайравии худ ба Иброҳим (алайҳис-салом) ростқавл ҳастед, аз ойини ӯ пайравӣ кунед — ҳамон ойине, ки Худо ба воситаи Муҳаммад (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) шаръ кардааст, зеро он ҳақиқатест, ки ҳеҷ шакке дар он нест. Иброҳим (алайҳис-салом) аз ҳамаи динҳо ба сӯи дини ислом рӯй гардонда буд ва ҳаргиз ба Худо касе ё чизеро шарик намесохт. Ӯ дар тавҳид ва ибодати худ яктопараст буд ва аз мушрикон набуд.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят моро водор мекунад, ки ба ҷои пайравӣ аз роҳҳои гуногуни ботил, танҳо аз роҳи Иброҳим (алайҳис-салом) — ки роҳи ислом аст — пайравӣ кунем.
Тавҳид асоси дини Иброҳим аст; ҳар касе даъвои пайравии ӯро дорад, бояд аз ширк дур бошад ва танҳо Худоро ибодат кунад.
Ин оят ба мо мефаҳмонад, ки дини ҳақ ягона аст ва он дини ислом аст, ки Худо ба воситаи пайғамбарон фиристодааст.
Пайравӣ аз роҳи ҳақ саодати дунёву охиратро таъмин мекунад ва моро ба Худо наздик мегардонад.

📜 Оят 93-97 — Сураи Аль Имран

93۞ كُلُّ الطَّعَامِ كَانَ حِلًّا لِّبَنِي إِسْرَائِيلَ إِلَّا مَا حَرَّمَ إِسْرَائِيلُ عَلَىٰ نَفْسِهِ مِن قَبْلِ أَن تُنَزَّلَ التَّوْرَاةُ ۗ قُلْ فَأْتُوا بِالتَّوْرَاةِ فَاتْلُوهَا إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ

Ҳамаи таъомҳо бар банӣ-Исроил ҳалол буд, ғайри онҳо, ки пеш аз нузули Таврот Исроил бар худ ҳаром карда буд. Бигӯ: «агар рост мегӯед, Тавротро биёвареду бихонед».

94فَمَنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ مِن بَعْدِ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ

Аз он пас ҳар кӣ бар Худо дурӯғ бандад, аз ситамкорон аст.

95قُلْ صَدَقَ اللَّهُ ۗ فَاتَّبِعُوا مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ

Бигӯ: «Худо рост мегӯяд. Дини ҳанифи Иброҳимро пайравӣ кунед ва ӯ аз мушрикон набуд.

96إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبَارَكًا وَهُدًى لِّلْعَالَمِينَ

Нахустин хонае, ки барои мардум бино шуда, ҳамон аст, ки дар Макка аст. Хонае, ки ҷаҳониёнро сабаби баракат ва ҳидоят аст!

97فِيهِ آيَاتٌ بَيِّنَاتٌ مَّقَامُ إِبْرَاهِيمَ ۖ وَمَن دَخَلَهُ كَانَ آمِنًا ۗ وَلِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا ۚ وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعَالَمِينَ

Дар он ҷост оёти равшан ва мақоми Иброҳим. Ва хар кӣ ба он дохил шавад, эмин аст. Барои Худо ҳаҷҷи он хона бар касоне, ки қудрати рафтан ба онро дошта бошанд, воҷиб аст. Ва ҳар кӣ роҳи куфр пеш гирад, бидонад, кн Худо бар ҷаҳониён мӯҳтоҷ нест».

← Оят 94 📖 Аль Имран Оят 96 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

95Оят

Тарҷума — Аль Имран 95

Сураи Аль Имран Оят 95 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бигӯ: «Худо рост мегӯяд. Дини ҳанифи Иброҳимро пайравӣ кунед ва…

Сураи Оят 95/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 93–97. Ба Тоҷикӣ: Русский.