Сураи Ар-Рум — Оят 22

1. Маънои калимаҳое, ки дар оят равшансозӣ талаб мекунанд:

• «آيَاتِهِ» — нишонаҳо ва далелҳои қудрату ягонагии Аллоҳ.
• «أَلْسِنَتِكُمْ» — забонҳо ва луғатҳои гуногуни шумо.
• «أَلْوَانِكُمْ» — рангҳои гуногуни шумо, монанди сафед, сиёҳ ва ғайра.
• «لِلْعَالِمِينَ» — барои доноён ва соҳибони ақлу басират.

1. Тафсири оят:

Ва аз нишонаҳои бузурги қудрати Аллоҳ ва ягонагии Ӯ ин аст, ки осмонҳоро бидуни сутун бардоштааст ва заминро бо тамоми паҳноварӣ ва густурдагиаш офаридааст. Ҳамчунин гуногун будани забонҳои шумо — яъне ҳар қавме бо луғати худ сухан мегӯяд — ва фарқи рангҳои шумо, ки баъзе сафед, баъзе сиёҳ ва дигарон ба рангаҳои дигар ҳастанд, аз далелҳои равшани вуҷуд ва қудрати Парвардигор аст. Ҳамоно дар ин умур барои аҳли илм ва соҳибони ақлу басират нишонаҳо ва далелҳои ошкор вуҷуд дорад. Аллоҳ ин далелҳоро махсусан барои доноён зикр кардааст, зеро онҳо соҳиби андеша ва истидлол ҳастанд, на ҷоҳилон, ки ба дунёи фонӣ ва зинатҳои он машғуланд.

1. Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меояд ва одамонро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунад:

• Офариниши осмонҳо ва замин далели равшани қудрати Аллоҳ аст ва инсонро ба тафаккур дар бораи офариниш водор мекунад.
• Гуногунӣ дар забонҳо ва рангҳо аз неъматҳои бузурги Аллоҳ аст, ки зиндагии инсонро рангин ва ҷолиб месозад.
• Ин оят моро ташвиқ мекунад, ки соҳиби илм ва басират бошем, зеро дониш роҳи шинохти Худованд ва пай бурдан ба ҳикмати Ӯст.
• Қуръон китобест, ки инсонро ба андеша ва истидлол даъват мекунад ва ӯро аз машғулиятҳои бефоидаи дунё дур месозад.
• Шукргузорӣ барои неъматҳои гуногуни Аллоҳ, аз ҷумла забон ва ранги худ, моро ба ислом наздиктар мегардонад ва дилҳоро ба Қуръон меҳрубон мекунад.