سبا سۈرىسى — ئايەت 23

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• الشَّفَاعَةُ: شاپائەت، يەنى بىرەر كىشىنىڭ باشقا بىر كىشى ئۈچۈن ئاللاھ تائالادىن مەغپىرەت تىلەشى ياكى ياخشىلىق سورىشى.
• فُزِّعَ: قورقۇنچ ۋە ھەيۋە كۆتۈرۈلدى، يەنى قەلبلەردىن قورقۇنچ ئەمەلدىن قالدى.
• الْعَلِيُّ: ئەڭ ئۈستۈن، ھەممىدىن ئالىي.
• الْكَبِيرُ: ئەڭ ئۇلۇغ، ھەممىدىن بۈيۈك.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە شۇنى بىلدۈرىدۇكى، ئۇنىڭ دەرگاھىدا ھېچقانداق شاپائەت پايدا بەرمەيدۇ، پەقەت ئۇ ئىزنى بەرگەن كىشىلەرگىلا پايدا بېرىدۇ. ئاللاھ تائالا ئۆزىنىڭ ئۇلۇغلۇقى ۋە ھەيۋىسىدىن ئۆزىنىڭ ۋەھىيىنى ئېيتقاندا، ئاسمانلاردىكى پەرىشتىلەر ئۇنىڭ سۆزىنى ئاڭلاپ، ھەيۋە ۋە قورقۇنچتىن قەلبلىرى تىترەيدۇ، ھەتتا بىھۇش بولۇپ قالغۇدەك دەرىجىدە بولىدۇ. قەلبلىرىدىن قورقۇنچ ئەمەلدىن قالغاندا، ئۇلار بىر-بىرىدىن: «پەرۋەردىگارىڭىز نېمە دېدى؟» دەپ سورايدۇ. ئۇلار: «ئۇ ھەقنى دېدى، ئۇ ئەڭ ئۈستۈن ۋە ئەڭ ئۇلۇغدۇر» دەپ جاۋاب بېرىدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئاللاھ تائالانىڭ ئۇلۇغلۇقى ۋە ھەيۋىسى شۇنچە بۈيۈككى، ھەتتا پەرىشتىلەرمۇ ئۇنىڭ سۆزىنى ئاڭلىغاندا ھەيۋە قىلىدۇ. شاپائەت قىلىش ھوقۇقى پەقەت ئاللاھنىڭ ئىزنى بىلەنلا بولىدۇ. بۇ ئايەت بىزنى ئاللاھ تائالانىڭ بۈيۈكلۈكىنى ۋە ئۇنىڭغا بولغان تەۋەلىكىمىزنى چوڭقۇر تونۇشقا، ھەمدە ئۇنىڭ ئىزنىسىز ھېچقانداق شاپائەت پايدا بەرمەيدىغانلىقىنى ئەستە ساقلىشقا چاقىرىدۇ. ئاللاھ تائالا ھەممىدىن ئۈستۈن ۋە ئۇلۇغ بولۇپ، بىز ئۇنىڭغا ئىخلاس بىلەن ئىبادەت قىلىشىمىز ۋە ئۇنىڭ ئىزنىسىز ھېچقانداق ئىشقا ئالدىراشماسلىقىمىز كېرەك.