ซูเราะฮฺ ซะบะอ์ — อายะฮฺ 23

ความหมายของคำที่ควรอธิบาย:

• الشَّفَاعَة (การขอความช่วยเหลือ/การขอให้ช่วยเหลือผู้อื่น): คือการที่ผู้หนึ่งขอให้อีกผู้หนึ่งได้รับผลดี หรือพ้นจากผลร้าย
• فُزِّعَ (ถูกขจัดความหวาดกลัว): คือการที่ความกลัวและความตื่นตระหนกถูกขจัดออกไปจากหัวใจ
• الْعَلِيُّ (ผู้สูงส่งยิ่ง): คือผู้ทรงสูงส่งในพระองค์เอง ทรงสูงส่งในอำนาจและการบังคับใช้
• الْكَبِيرُ (ผู้ยิ่งใหญ่): คือผู้ทรงยิ่งใหญ่เหนือทุกสิ่ง ทุกสิ่งเล็กน้อยเมื่อเทียบกับพระองค์

การตีความหมายของอายะฮ์:

การขอความช่วยเหลือ (ชะฟาอะฮ์) ณ ที่อัลลอฮ์นั้น จะไม่เกิดประโยชน์แก่ผู้ใดเลย เว้นแต่ผู้ที่พระองค์ทรงอนุญาตให้ขอความช่วยเหลือได้เท่านั้น และพระองค์จะไม่ทรงอนุญาตให้ผู้ใดขอความช่วยเหลือ เว้นแต่ผู้ที่พระองค์ทรงพอพระทัยในตัวเขาเท่านั้น

จากความยิ่งใหญ่และความสูงส่งของพระองค์ เมื่อพระองค์ตรัสพระดำรัส (วะฮี) ในชั้นฟ้า บรรดามะลาอิกะฮ์จะเกิดความเกรงกลัวและหวาดหวั่นอย่างยิ่ง จนกระทั่งหัวใจของพวกเขาแทบจะขาดจากความหวาดกลัวนั้น เมื่อความหวาดกลัวถูกขจัดออกไปจากหัวใจของพวกเขาแล้ว พวกเขาจะถามซึ่งกันและกันว่า "พระเจ้าของพวกท่านตรัสอะไร?" มะลาอิกะฮ์ผู้ได้รับคำตอบจะกล่าวว่า "พระองค์ตรัสความจริง" และพระองค์คือผู้ทรงสูงส่งยิ่งในพระองค์เองและในอำนาจของพระองค์ ผู้ทรงยิ่งใหญ่เหนือทุกสิ่ง

บทเรียนและคุณประโยชน์ที่ได้รับ:

1. ความยิ่งใหญ่ของอัลลอฮ์นั้นเหนือความเข้าใจของมนุษย์ — การที่มะลาอิกะฮ์ซึ่งเป็นผู้ที่ใกล้ชิดพระองค์ที่สุด ยังเกิดความเกรงกลัวเมื่อพระองค์ตรัส แสดงให้เห็นว่าความยิ่งใหญ่ของพระองค์นั้นเกินกว่าที่เราจะจินตนาการได้
2. การขอความช่วยเหลือ (ชะฟาอะฮ์) เป็นสิทธิพิเศษที่พระองค์ทรงประทานให้เท่านั้น — ไม่มีผู้ใดสามารถช่วยเหลือผู้อื่นได้โดยพลการ แม้แต่บรรดานบีและมะลาอิกะฮ์ก็ต้องได้รับอนุญาตจากพระองค์ก่อน ซึ่งสิ่งนี้สอนให้เรายึดมั่นต่อพระองค์เพียงผู้เดียว และไม่หวังพึ่งผู้ใดนอกจากพระองค์
3. ความจริงคือสิ่งที่พระองค์ตรัสเสมอ — พระดำรัสของพระองค์คือความจริงโดยสมบูรณ์ ไม่มีการคลาดเคลื่อนหรือผิดพลาด ซึ่งทำให้เรามั่นใจในคำสอนของอัลกุรอานและซุนนะฮ์ของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม
4. ความหวังในวันกิยามะฮ์ — อายะฮ์นี้ให้ความหวังแก่บรรดาผู้ศรัทธาว่า หากพวกเขาดำเนินชีวิตตามแนวทางที่พระองค์ทรงพอพระทัย พระองค์อาจทรงอนุญาตให้บางคนขอความช่วยเหลือแก่พวกเขาได้ ซึ่งเป็นความเมตตาอันยิ่งใหญ่จากพระองค์
5. การสำรวมตนต่อความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า — เมื่อเราทราบว่ามะลาอิกะฮ์ผู้ทรงเกียรติยังเกรงกลัวต่อความยิ่งใหญ่ของพระองค์ เราควรสำรวมตนและมีความเคารพยำเกรงต่อพระองค์มากขึ้นในการดำเนินชีวิตประจำวัน