Sura Fatir — Werset 2

Znaczenie wybranych słów:

• مَا يَفْتَحِ – cokolwiek otworzy, udzieli, ześle.
• رَحْمَةٍ – miłosierdzie, dobroć, błogosławieństwo; obejmuje wszelkie dobra, takie jak deszcz, zdrowie, wiedza, bogactwo, prowadzenie na właściwą drogę.
• فَلَا مُمْسِكَ لَهَا – nikt nie jest w stanie tego powstrzymać ani zatrzymać.
• وَمَا يُمْسِكْ – a cokolwiek Bóg powstrzyma, zatrzyma.
• فَلَا مُرْسِلَ لَهُ – nie ma nikogo, kto mógłby to zesłać lub uwolnić.
• مِن بَعْدِهِ – po tym, jak Bóg to zatrzyma.
• الْعَزِيزُ – Wszechmocny, Niezwyciężony, któremu nikt nie może się przeciwstawić.
• الْحَكِيمُ – Mądry, który wszystko czyni z doskonałą mądrością i w odpowiednim czasie.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Ten werset uczy nas, że wszystko w tym wszechświecie znajduje się w całkowitym władaniu Boga – On jest jedynym Dawcą i jedynym Tym, który może wstrzymać swoje dary. Jeśli Bóg otworzy przed ludźmi drzwi swojej łaski – czy to w postaci deszczu użyźniającego ziemię, zdrowia ciała, wiedzy, bezpieczeństwa, czy też duchowego prowadzenia – to żadna siła na ziemi ani w niebie nie zdoła tego powstrzymać ani przeszkodzić w dotarciu tego do człowieka. Nikt nie może zamknąć tego, co Bóg otworzył, ani cofnąć Jego daru.

Natomiast jeśli Bóg zatrzyma jakąś łaskę – czy to z powodu mądrości, próby, czy też kary – to nikt poza Nim nie jest w stanie jej przywrócić ani zesłać ponownie. Żadne zabiegi, żadne środki, żadne wysiłki ludzi nie zdołają sprowadzić tego, czego Bóg postanowił nie dawać. Wszystkie klucze do miłosierdzia są wyłącznie w Jego rękach.

Na końcu wersetu Bóg opisuje siebie dwoma przymiotami: jest Al-Aziz – Wszechmocny, który ma absolutną władzę nad wszystkim i którego nikt nie jest w stanie pokonać ani zmusić; oraz Al-Hakim – Mądry, który udziela i wstrzymuje swoje dary według doskonałej mądrości, wiedząc, co jest najlepsze dla Jego stworzeń. Jego dawanie nie wynika z przymusu, a Jego wstrzymywanie nie jest niesprawiedliwością – wszystko jest doskonale wyważone.

Korzyści i nauki płynące z tego wersetu:

1. Całkowite zaufanie Bogu – werset uczy nas, abyśmy pokładali nadzieję wyłącznie w Bogu, a nie w ludziach czy środkach materialnych. Jeśli Bóg nam coś przeznaczył, dotrze do nas nawet wbrew wszelkim przeszkodom; jeśli nie – żadne starania tego nie zapewnią.
2. Pokora i wolność od pychy – gdy otrzymujemy jakiekolwiek dobro, powinniśmy pamiętać, że to Bóg jest jego źródłem. To chroni nas przed wyniosłością i przypisywaniem sobie zasług, a skłania do wdzięczności.
3. Cierpliwość w trudnościach – gdy spotyka nas brak lub trudność, werset ten uczy nas, że wszystko dzieje się według mądrości Bożej. To buduje w nas cierpliwość i zadowolenie z Bożego postanowienia.
4. Wielkość i potęga Boga – uświadomienie sobie, że nikt nie może ani dać, ani zatrzymać niczego bez woli Boga, napełnia serce czcią i szacunkiem dla Stwórcy, umacniając naszą wiarę i oddanie.
5. Motywacja do modlitwy i prośby – skoro wszystkie dobra są w rękach Boga, to właśnie do Niego powinniśmy zwracać się z prośbami. Modlitwa staje się najpotężniejszym narzędziem, jakie posiada człowiek.
6. Spokój serca – kto wie, że wszystko jest w rękach Boga, nie zamartwia się nadmiernie przyszłością ani nie rozpacza nad tym, co utracił. Wie, że Bóg – Mądry i Wszechmocny – wybiera dla niego to, co najlepsze.