سورت يس — آیت 30

د کلمو معناګانې:

• يَا حَسْرَةً: افسوس! او ډېره پښېماني.
• عَلَى الْعِبَادِ: د بندګانو په حال باندې (چې د الله له لارې یې مخه ښکلې وه).
• يَسْتَهْزِئُونَ: مسخره کوي، ملنډې وهي.

تفسیر:

الله تعالیٰ د دې آیت په واسطه د هغو بندګانو په حال افسوس او خواشیني څرګندوي چې د رسوالانو په لاره یې مخه نه وه ښکلې. د قیامت په ورځ به دوی ته ډېره حسرت او پښېماني وي کله چې عذاب وویني او پوه شي چې د رسوالانو له منلو څخه یې څومره لویه غفلت کړې وه. د دوی دا حسرت به بې ګټې وي، ځکه چې دوی په دنیا کې د الله تعالیٰ له لوري راغلو رسوالانو ته داسې حال کې مخامخ شول چې له هغوی سره به یې ملنډې وهلې او مسخره به یې کولې. هرکله چې به یو رسول ورته راغی، دوی به هغه مسخره کاوه او د هغه پیغام به یې رداوه. دا د دوی د سرکشۍ او کفر نښه وه، او د همدې کبله به د قیامت په ورځ دوی ته حسرت او پښېماني وي چې په دنیا کې یې د الله له رسوالانو سره څنګه چلند کړی و.

فایدې:

• دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې د الله تعالیٰ له رسوالانو او د هغوی له پیغام سره باید په درناوي او ادب سره چلند وکړو، او له هغوی سره مسخره کول او ملنډې وهل د کفر او سرکشۍ نښه ده.
• مونږ باید له دې حسرت او پښېمانۍ څخه مخکې خپل عمل سم کړو، ځکه چې د قیامت په ورځ به حسرت او پښېماني هېڅ ګټه نه لري.
• دا آیت د رسوالانو د درناوي او د هغوی د پیغام د منلو اهمیت ښیي، او مونږ ته یادونه کوي چې د الله تعالیٰ له لارې څخه انحراف او د هغه له رسوالانو څخه مخ اړول د لوی زیان سبب کیږي.