یس سۈرىسى — ئايەت 30

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەر:

— «حَسْرَةً»: قاتتىق پۇشايمان ۋە ئەپسۇسلىنىش، ئەمەلىيەتتە پايدىسىز بولغان ئۆكۈنۈش.

— «الْعِبَادِ»: بۇ يەردە ئاللاھقا ئىمان ئېيتمىغان، پەيغەمبەرلەرنى يالغانغا چىقارغان كىشىلەر كۆزدە تۇتۇلىدۇ.

— «يَسْتَهْزِئُونَ»: مەسخىرە قىلىش، كۈلۈش، ئەھمىيەت بەرمەسلىك.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت قىيامەت كۈنىدىكى ئەپسۇسلىنىشنى ۋە پۇشايماننى سۈرەتلەيدۇ. ئاللاھ تائالا قىيامەت كۈنى ئازابنى كۆرگەن چاغدا كاپىرلارنىڭ قاتتىق پۇشايمان چېكىدىغانلىقىنى، ئەمما بۇ پۇشايمانىنىڭ ئەندى پايدىسىز بولىدىغانلىقىنى بىلدۈرىدۇ. ئۇلار دۇنيادا ياشىغان چاغدا ئاللاھ تەرىپىدىن كەلگەن ھەر بىر پەيغەمبەرنى مەسخىرە قىلىپ، ئۇنىڭغا ئىشەنمىگەن، ئۇنىڭ دەۋىتىنى ئەھمىيەتسىز دەپ قارىغان. شۇ سەۋەبتىن ئۇلار قىيامەت كۈنى ئۆزلىرىنىڭ قىلغان خاتالىقلىرىغا قاتتىق ئۆكۈنىدۇ، ئەمما بۇ ئۆكۈنۈش ئۇلارنى ئازابتىن قۇتقۇزالمايدۇ. بۇ ئايەت ئىنسانلارغا ئەسكەرتىش بېرىدۇكى، پەيغەمبەرلەرنى مەسخىرە قىلىش ۋە ئۇلارنىڭ دەۋىتىنى رەت قىلىش ئاخىرەتتە چوڭ زىيان ۋە پۇشايمانغا سەۋەب بولىدۇ. ئاللاھ تائالا بىزنى پەيغەمبەرلەرنى ھۆرمەتلەيدىغان، ئۇلارنىڭ دەۋىتىنى قوبۇل قىلىدىغان ۋە ئۇلارغا ئەگىشىدىغان سائادەتلىك كىشىلەردىن قىلسۇن. ئەگەر بىز پەيغەمبەرلەرنىڭ دەۋىتىنى قوبۇل قىلساق، دۇنيا ۋە ئاخىرەتتە نىجات تاپىمىز، قىيامەت كۈنىدىكى پۇشايماندىن ساقلىنىمىز.