Sura Ja Sin — Werset 30

Znaczenie słów:

• يَا حَسْرَةً – „O żalu!” – wykrzyknik wyrażający głęboki smutek i ubolewanie. „Hasrah” (حسرة) to żal, który ogarnia człowieka, gdy widzi, co utracił, i nie może już tego odzyskać.
• عَلَى الْعِبَادِ – „nad sługami” – chodzi o sługi Boże, którzy odrzucili posłańców.
• مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ – „nie przychodzi do nich żaden posłaniec” – żaden prorok ani wysłannik Boga.
• إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ – „aby nie był przez nich wyśmiewany” – szydzili z niego i drwili z niego.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Bóg Wszechmogący wyraża tutaj swój żal i ubolewanie nad losem Swoich sług, którzy przez swoje zaprzeczanie prawdzie i wyśmiewanie posłańców sami ściągnęli na siebie zgubę. Jest to jakby głos żalu nad nimi, ponieważ sami siebie doprowadzili do zatracenia. Żal ten będzie największy w Dniu Zmartwychwstania, kiedy zobaczą karę i uświadomią sobie, że mogli uniknąć tego losu, gdyby uwierzyli i poszli za tymi, których Bóg do nich wysłał.

Następnie Bóg wyjaśnia przyczynę tego żalu: każdy posłaniec, który do nich przychodził z prawdą i wezwaniem do jedności Boga, spotykał się z ich szyderstwem i kpiną. Nie chcieli słuchać, nie chcieli przyjąć nauki, lecz zamiast tego wyśmiewali się z tych, którzy nieśli im dobro. Ten obraz odnosi się przede wszystkim do ludu Kurajszytów, którzy podobnie traktowali Proroka Mahometa (niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo), ale zasada ta dotyczy wszystkich narodów, które odrzucały swoich proroków.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Ostrzeżenie przed kpiną z religii i posłańców – wyśmiewanie ludzi wierzących i tych, którzy wzywają do dobra, jest cechą, która prowadzi do zguby i żalu, którego nie da się już naprawić.
2. Miłosierdzie Boga wobec ludzi – Bóg, mimo że ludzie zasługują na karę za swoją niewdzięczność, wyraża nad nimi żal i ubolewanie, co pokazuje, jak bardzo pragnie ich dobra i jak bardzo nie chce ich zguby.
3. Wielka wartość posłańców – to, że Bóg wysyłał kolejnych posłańców, jest dowodem Jego miłosierdzia i troski o ludzi, aby nie pozostali bez przewodnictwa.
4. Konsekwencje odrzucenia prawdy – każdy, kto odrzuca prawdę i wyśmiewa tych, którzy go do niej wzywają, musi liczyć się z gorzkim żalem w przyszłości – w tym życiu lub po śmierci.
5. Nauka pokory i szacunku dla uczonych i wzywających do Boga – werset uczy nas, abyśmy nie szydzili z tych, którzy przekazują nam słowo Boże, lecz słuchali ich z uwagą i pokorą, bo w tym jest nasze dobro.