Сураи Йа Син — Оят 58

1. Маънои калимаҳое, ки шарҳ талаб мекунанд:

— «سَلَامٌ»: Салом, яъне сулҳу осоиш ва эминӣ аз ҳар гуна осеб ва нохушӣ.

— «قَوْلًا»: Гуфтор, сухан; дар ин ҷо ба маънои гуфтани Худованд аст.

— «مِن رَّبٍّ رَّحِيمٍ»: Аз ҷониби Парвардигори меҳрубон.

1. Тафсири оят:

Баъд аз зикри неъматҳои аҳли биҳишт, Худованди Мутаъол хабар медиҳад, ки онҳоро неъмати бузургтаре низ дар пеш аст: Парвардигори меҳрубон Худаш ба онҳо салом мегӯяд. Ин салом аз ҷониби Парвардигор бевосита ва бе миёнарав аст, ки ин худи бузургтарин иззату икром барои аҳли биҳишт мебошад. Вақте ки Худованд ба онҳо салом диҳад, барояшон аз ҳар ҷиҳат эминӣ ва саломатии комил ҳосил мешавад, ва онҳо ба таҳияте ноил мегарданд, ки болотар аз он таҳият вуҷуд надорад. Ин сухан гуфтани Худованд аст, на танҳо паём ё восита, ва ин нишонаи олии иззату қурб ба Парвардигор аст.

1. Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд ва одамонро ба Ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:

— Ин оят нишон медиҳад, ки мукофоти бандагони солеҳ дар охират танҳо моддӣ нест, балки неъмати маънавӣ ва қурби ба Худованд низ дорад, ки аз ҳамаи неъматҳо болотар аст.

— Худованди Раҳим Худаш ба бандагони некӯкор салом мегӯяд, ки ин нишонаи меҳру муҳаббати Ӯ ба онҳост ва ҳар муъмин метавонад ба ин умедвор бошад.

— Ин оят ба мо меомӯзад, ки дар дунё бо амалҳои солеҳ ба сӯи ин саломи абадӣ ҳаракат кунем ва аз раҳмати Парвардигор ноумед нашавем.

— Қуръон китобест, ки на танҳо аҳком, балки хушхабарҳои бузург ва умедбахшро низ баён мекунад, ва ин дилҳоро ба Ислом гарм ва муҳаббатро ба он зиёд месозад.