سورت صافات — آیت 152

د کلمو معنا:

• وَلَدَ اللهُ: دوى وايي چې الله (لپاره) اولاد دى.
• لَكَاذِبُونَ: یقینًا دوى دروغجن دي.

د آیت تفسیر:

دا آیت د مشرکانو د بې بنسټه او دروغو خبرو په اړه دی، څوک چې الله تعالی ته اولاد منسوبوي. دوى وايي چې الله تعالی اولاد لري، لکه څنګه چې دوى ادعا کوله چې فرښتې د الله لوڼې دي. خو الله تعالی دا خبره په کلکه رد کړې او دوى یې دروغجن بللي دي. دوى دا خبره د کوم علم او حقیقت پر بنسټ نه ده کړې، بلکې یوازې د خپل خیال او اټکل له مخې یې داسې ویل. الله تعالی له دې خبرې څخه پاک او منزه دى، هغه نه زیږېدلى او نه یې چا زیږولى، او نه د هغه په څېر څوک شته. دا خبره د مشرکانو له لوري د الله تعالی په اړه ستره تهمت او افترا ده، ځکه چې دوى هغه څه وايي چې په اړه یې هېڅ علم نه لري.

فايدې:

1. دا آیت مونږ ته ښیي چې الله تعالی له هر ډول عیب او کمۍ څخه پاک او منزه دى، او د هغه په اړه د اولاد ادعا کول تر ټولو ستره دروغ او افترا ده.
2. مونږ باید د الله تعالی په اړه یوازې هغه څه ووایو چې په قرآن او سنت کې راغلي دي، او له هر هغه خبرې څخه ځان وساتو چې بې بنسټه وي.
3. دا آیت مونږ ته د توحید اهمیت راښیي، چې الله تعالی یوازې دی، بې شریکه او بې اولاده، او دا چې د هغه په عبادت کې باید هیڅوک شریک نه کړو.
4. مونږ باید له دروغو او بې بنسټه خبرو څخه ځان وساتو، ځکه چې الله تعالی دروغجن خلک نه خوښوي، او په قیامت کې به د دروغو سزا ورکړل شي.